OURGROUND
No Comments

‘All you need is huilen’

robert

Ik weet dat sommige mensen (zoals mijn tante) er voor thuis blijven. Dit kondigt zij ook ver van tevoren aan op Facebook: “De Valentijn-special van ‘All you need is Love’ is weer op tv!”. Ook mij kan je na een romantisch weekendje weg het gelukkigst maken met een aflevering vol tenenkrommende liefde. Mijn vriend bestelt de gemiste uitzending met de woorden: “Voor 1 euro weet ik zeker dat je gaat huilen!”. Drie redenen waarom ‘All you need is love’ janken met de hartjespet op is.

Tatta’s be like
De show begint; de rode knusse studio zit vol. Rijen gevuld met Hollandse stelletjes à la Henk en Ingrid, ze zwaaien allemaal enthousiast met één arm in de lucht op de muziek: “Love, love, loooove”. Dit deuntje van the Beatles wordt harder gezongen dan ons volkslied. Voor deze uitzending zijn Ingrid, Henk en de rest van alle tatta’s speciaal in het rood gehuld. Mega-zenuwachtige, normaal niet zo romantische, mensen dreunen snel iets onverstaanbaars op van een verfrommeld briefje. Speciaal voor hun lief. Gevolgd door een vies, ongemakkelijk kusje en het publiek dat dan massaal die arm weer in de lucht gooit. “Love, love, loooove!”. Mijn vriend en ik zwaaien enthousiast mee vanaf de bank. Alleen klompen en kaas zijn Nederlandser dan dit programma. 

Oenig
In de volgende scene gaat Robert ontbijt op bed brengen bij Arjan en Tatjana. Robert struikelt met zijn dienblad op de trap, jus d’orange druipt over het brood en het vaasje waar de bloem in zat ligt waarschijnlijk nog op de Winnie de Poeh deurmat. Maar dat mag de pret niet drukken. Een minuut later heeft de cameraploeg een felle lamp gericht op het geschrokken gezicht van Arjan. Tatjana vertelt trots waarom zij Arjan dit ontbijtje cadeau doet. “Hij zag de vrouw in mij…” zegt deze kast van een dame. Arjan gaat gekleed in een stoer leren jasje en een lange staart in zijn nek deinst mee als hij ja knikt. Ze moeten allebei een traantje wegpinken. Ik smelt nog eerder dan de met jus doordrenkte Albert Heijn zeebanket bonbons. Dit is echt zoet en klef.

Aandoenlijk
Je ziet een vrouw die na elf jaar de vader van haar kinderen ten huwelijk wil vragen. De echtgenoot in spe draait op het aller-allerlaatste moment triomfantelijk de rollen om: “Lieve Annabel wil je met mij trouwen?”. Onder het mom van ‘Zie je schatje, ik ben je altijd een stapje voor’. “Yeahhh right! Waar was je de afgelopen e-l-f jaar dan?” denk ik. Ik vind zijn opmerking nog vermakelijker dan de dansgroep die als verrassing voor ze geregeld is.
Daarna zien we een omaatje die dankbaar gebruik maakt van het aanbod om in Australië haar zus op te zoeken. “Ja, sorry voor die camera’s, die lopen al dagen achter mij aan!”. Gooi er een emotioneel deuntje onder, een meelevende blik van een familielid tussendoor of gewoon een vreselijk slecht getimede knuffel en ik ben helemaal om. Ik kom tissues te kort. Zo aan-doen-lijk… ik vind het heerlijk. Sterker nog, ik denk dat ik er volgend jaar ook voor thuis blijf.

About the author:
Has 44 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top