OURGROUND
2 Comments

Bakkie met Hendrawanto – Warung Wanto

Hendrawanto van der Uilskuiken is niet zo makkelijk in een hokje te stoppen. Hij kookt overheerlijke (ConFusion Aziatische) gerechten met het KookKollektief of onder zijn eigen naam Warung Wanto. Grote kans dat je wel eens van zijn kookkunsten geproefd hebt. Bij Latei of via zijn boekers The Food Lineup en We Canteen. Maar koken is slechts een van zijn talenten. Deze duizendpoot maakt muziek, is Master in Design, ‘WoordChoregraaf’ (creatieve copywriter, dichter), kan een flink potje capoeira en is volleerd couchsurfer. Snappen wij er nog iets van? 

Een man van vele talenten! Hoe kies je tussen zoveel passies?
Tsja. Er verschijnt een grijns op zijn gezicht. Het hebben van vele talenten is zowel een vloek als een zegen. Al met al doe ik liever dingen die ik het liefst doe dan ze te laten voor een goede reden, als ik op deze manier ook aan al mijn maatschappelijke verplichtingen voldoe. Dat noem ik ‘professioneel mezelf’ zijn . Ik voel me dan ook gezegend dat een van mijn passies mijn werk is geworden. Kiezen doe ik dus eigenlijk niet, het is eerder een kwestie van doseren. Op dit moment ben ik 70% kok, 20% muzikant en 10% kunstenaar.
 
Dan komen jou wel te gekke dingen aanwaaien! Wat heeft jou in Amsterdam gebracht?
Nou ja, aanwaaien? ‘Luck is an attitude’ hoor! Ik ben geboren in Jakarta en op mijn 3de geadopteerd. Toen ben ik in (jawel) Almere opgegroeid. Deze stad, waar alle bomen slechts enkele jaren ouder zijn dan ik, was volgens mij een unieke plek om op te groeien. Gezien de stad geen historie of cultuur had kon ik mijn eigen wereld creëren. Voor mijn design studies ben ik via Arnhem ( Kunstacademie) in Eindhoven (Design Academy) terecht gekomen. Eindhoven is absoluut de gekste, maar ik merkte na verloop van tijd wel dat ik het plafond daar bereikt had. Dus verhuisde ik naar Amsterdam om op de zolder van een ex-vriendin te wonen.
 
Maar toen was je nog een afgestudeerd designer. Hoe ben je dan in het koken terecht gekomen?
Als designer was ik eigenlijk alleen bezig met mijn ego in de etalage te leggen of nieuwe producten op de wereld te poepen. Op een gegeven moment was ik daar klaar mee en kroop ik voornamelijk in de pen. Ik had eigenlijk nooit de ambitie om cateraar te worden. Dat is mij gewoon overkomen. Twee jaar geleden heb ik als vriendendienst de hapjes verzorgd op de expositie van een vriendin. Uit die ‘catering’ klus volgde een heuse catering klus, uit die klus volgde weer een nieuwe klus, etc. Inmiddels heb ik dus briljant veel catering opdrachten voltooid en serveer ik nu ook al ruim een jaar met een Chef vriend iedere donderdag t/m zaterdag het avondeten bij Latei op de Zeedijk. De spreekwoordelijke sneeuwbal bleef maar rollen, dus ben ik ook maar mijn eigen Foodiecall event gaan organiseren. Dit is een maandelijks diner evenement met drie gangen. Iedere gang vernoem ik naar een vrouw waar ik ooit mee heb gezoend. 
 
Wat te gek! Hoeveel avonden heb je dat gedaan dan? 
Zes. Op 14 november staat de volgende Foodiecall bij de Ton Ton Club op de agenda. Oh, als single man sta ik overigens altijd open voor nieuwe inspiratie voor gerechten! Just saying.
 
Hilarisch. Een goede versiertruck voor bij de dames! Kook je al je hele leven?
Ik had van mijn moeder al veel dingen afgekeken en ik werkte tijdens mijn studiejaren als kok in een restaurant. Daar heb ik vooral de logistiek van een grote en drukke keuken onder de knie gekregen, maar ik heb daar niet leren koken. Koken heb ik mijzelf aangeleerd, trial & error. Koken is ook een creatief proces, net als design en muziek. Het zijn skills die je kan leren. Als ik naar de markt ging kocht ik allerlei ingrediënten op kleur, welke ik mooi bij elkaar vond staan. Pas dan dacht ik na over smaken en texturen en ontstond er een idee voor een gerecht. Ik zie eten ook meer als voeding dan als vulling. Je loopt bij mij dus wel het risico iets heilzaams binnen te krijgen. 
 
Wat vind jij in Amsterdam de beste plek om te kanen?
Toko Ramee op de ferdinand bolstraat. Puur om het eten, echt alles is in eigen huis vers gemaakt. Budget technisch ook helemaal top! De toko schijnt familiaire banden te hebben met de familie Oen – eigenaars van de drie beste Toko’s in Indonesië. Ik kreeg laatst ook een Sushi-workshop van Chef Yama, een voormalig Chef van restaurant Yamazoto (Okura Hotel). Ook een fijne tip. Maar eigenlijk moet je gewoon bij Latei zijn natuurlijk!
 
Je hebt genoeg talenten. Wat zou jouw ultieme beroep zijn in Amsterdam?
Het allerliefste zou ik professioneel muzikant zijn. Muziek is de rode draad in mijn leven.Vroeger leerde ik klassieke muziek op een akoestische gitaar, later op de middelbare school kreeg ik een elektrisch gitaar en speelde ik in een metalband. Tijdens mijn capoeira jaren leerde ik ook o.a. de Berimbau en Attabaque te bespelen, twee prachtige instrumenten. Momenteel maak ik hiphop/soul met Amsterdamse producers Benjamin Diggins en diverse muzikanten. Helaas is geld verdienen in de muziekindustrie lastig als je er niet uit ziet als een Lady Gaga of niet het talent hebt van een Jacob Collier. 
 
Tof joh. We hebben ook gehoord dat jij fervent couchsurfer bent. Hoe dat zo?
Als wereldburger sprak het concept me gelijk aan. Wat gebeurt er als je als mens je deur open zet voor iedereen op de wereld? Voor mij is dit een manier om zonder te reizen overal op de wereld te komen. Ik heb al meer dan tachtig verschillende nationaliteiten over de vloer gehad. Dat heeft zo zijn voordelen; Waar ik ook heen reis, ik kan altijd wel bij lokale vrienden slapen. 
 
En is het wel eens misgegaan? 
De meeste ervaringen waren echt te gek. Sommige waren niet meer dan okay. Geen enkele waren slecht. Echt, ik kan het iedereen aanraden. Stel je met liefde en nieuwsgierigheid open naar de wereld, dan komt er zo veel moois naar binnen. 
 
Bedankt Hendrawanto voor het inspirerende gesprek! Volg hem op Facebook. Om te genieten van zijn kookkunsten ga dan op donderdag, vrijdag of zaterdag naar LATEI
About the author:
Has 114 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top