OURGROUND
1 Comment

Buurtsoap de wasserette

Je zou er een buurtsoap van kunnen maken: de wasserette. Een zoete inval van mensen uit alle windhoeken van de maatschappij. Maar ook een plek die iedereen gelijk trekt. Want hoe pretentieus kun je je voordoen, met een pak Witte Reus in de ene hand en vuile sokken in de ander?

Iedereen heeft een eigen motief. De eeuwige student die voorgoed zal hopen op de uitvinding van wegwerp onderbroeken, de doorsnee zakenman wiens (huis)vrouw heeft plaatsgemaakt voor een Blackberry of het type ‘Darla’, dat al ruim een jaar tegen de verhuizing van het witte bakbeest naar haar 4-hoog zolderappartement loopt aan te hikken. Maar er speelt nog iets. Want zoals jouw stampot altijd anders zal smaken dan oma’s recept, zijn de strakgevouwen lakens met de geur van lelie en witte lotus (credits naar mijn mattie, ‘de Wasman’) niet te evenaren.

Dat de wasserette een plek is voor de armen, heb ik vaak gehoord, maar nooit gesnapt. Het welbekende ‘pop in a quarter’ ding is schijnbaar alleen iets uit Amerikaanse films, want mijn maandelijkse schade is toch wel zo’n vijf tientjes. Ok, ik geef toe: één vluchtige passessie voor de spiegel staat bij mij synoniem voor ‘vies’, dus dat tikt aardig aan. Maar dan nog, ik vind het curieus. Hoewel de Wasman er – als ik hem tref – altijd bij loopt in een afgedragen Diesel spijkerbroek (met gemanipuleerd logo) en tupperware maaltijden consumeert, zou het mij niks verbazen als hij na sluitingstijd een Peter Parker morph doet en weg scheurt in zijn Porsche Cayenne richting Purmerend. Want we huren niet in de P.C. Hooftstraat en zo snel zijn die wasmachines niet afgeschreven.

Ik kan je nog iets meegeven: wasgoed vertelt een hoop over een persoon. Specifieker, wasgoed vertelt een hoop over een man. Net als zijn boodschappen op de rolband, analyseer ik ook weleens de was. Uit verveling. Heeft hij bij elkaar passende handdoeken? Weet hij wel dat hij kleur moet scheiden van wit? Zou hij ook last hebben van het lonely sokkenmysterie? Gelukkig kom ik nauwelijks een knappe vent tegen in wasserette Dusko. Gelukkig, omdat ik – naast het feit dat ik er praktisch elk bezoek in mijn pyjama bij loop – de kluns zelve ben en altijd iets laat vallen. Èn public. En dat ‘iets’ is altijd mijn meest gênante onderbroek. Alsof ze een Toy Story escape plan in de smiezen hebben.

En hoewel ik me er elke week redelijk amuseer, doe ik toch liever zelf mijn was. Want mijn witte lievelingstopje, waar ik jarenlang lief en leed mee deelde, kwam vanochtend terug als iets wat praktisch overeenkwam met een knalroze en stijfgewassen pannenlap. Een pannenlap die zelfs voor een Barbie-diner te klein zou zijn.

Wat: buurtsoap ‘De Wasserette’ 
Waar: op vrijwel iedere straathoek van Amsterdam
Waarom: overtreft een avondje tv

 

About the author:
Has 37 Articles

1 COMMENT
  1. Marco

    Leuk stuk Darla en grappig dat ik daar ook mijn was doe.. Hmmm, wat zegt dat over mij?!? :)) hahaha.

    De laatste 2 keer had ik andere wasklanten die de oren van mijn hoofd kletsten, ken je dat? alsof je daar op zit te wachten zaterdagochtend, hahaha.

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top