OURGROUND
No Comments

Datingcultuur anno 2015

Vorige week belandde ik met een goede vriendin in een interessant gesprek. Zij is een fervent dater en zit op Tinder. Of hoe zeg je dat? Zij Tindert. De wereldberoemde superficial datingsapp voor vrijgezellen en chronische vreemdgangers. In een digitale zoektocht naar haar soulmate swipet ze wat heen en weer (lelijk—lelijk–ieuwww—lelluk–aaii–sexy!), gevolgd door een match en een legio hoi-alles-goed-waar-kom-je-vandaan? gesprekken. De officieuze date die volgt eindigt in het ergste geval in een uiterst ongemakkelijke situatie waarin meneer poging doet mijn vriendin te kussen, maar zij hem (de high standards vrouw die ze is) – vanwege onverzorgd gebit, slechte grappen of zelfs gerecht keuze – ‘friendzoned’. In een minder erg (maar toch nog erg) scenario werkt ze onder gezonde spanning een fles of twee aan rode wijn weg om de volgende ochtend poedelnaakt en met uitgelopen mascara te ontwaken in zijn bed. Geen koffie noch eitje noch douchesessie; doorgaans wordt ze vrijwel direct weggebonjourd om vervolgens niets meer van mister Tinder te vernemen. Maar dat riedeltje was nu doorbroken, want – verklaarde ze – “Gisteren was ik met een echte man. Een MAN man, Dar.”

Tijdens een avondje romantische Netflix comedy’s proclameerde deze zelfde vriendin dat ‘chivalry’ (lees: mannelijke beschaafdheid) naar haar mening dood was. Maar deze MAN man bewees het tegendeel. Hij verwelkomde haar met een bos rozen, hield deuren open, luisterde aandachtig, betaalde de rekening, hees haar in zijn jas, nam haar achterop de fiets en zette haar netjes thuis af. Ik werd lichtelijk jaloers. Geëmancipeerd als we zijn, zijn wij allemaal een sucker voor chivalry.

Maar dit hele scenario zette me aan het denken. Want waarom zijn chivalry en old-fashioned romantiek niet meer gemeengoed in de moderne datingcultuur? Is het de nonchalante ‘hookup-cultuur’, waarin wij (millenials) via apps, tekstberichtjes en emoticons oppervlakkiger communiceren – en vaker casual seks hebben in plaats van ouderwets te daten? Of… zijn wij vrouwen hier deels de aanstichter van? Times have changed. En in een streven naar gelijkheid tussen man en vrouw, zijn wij zelfstandiger geworden. Als een man mijn boodschappentas wil dragen, dan voelt dat denigrerend. En wellicht is dat het Hollandse in me, maar ik bied nog altijd aan de rekening te splitten. Of betaal na afloop van het eten alsnog zijn bioscoopkaartje. En als die date niet wordt geïnitieerd, dan neem ik het voortouw. Bij mijn vrijgezelle vriendinnen evenzo.

Mannen – ook Mark –, dit is een pleidooi. En ik spreek denk ik voor menig Amsterdamse vrouw. Hoe stoer en independent wij ons af en toe doen voorkomen en hoezeer we pretenderen ‘one of the guys’ te zijn; wij waarderen dit beetje extra effort heel heel erg. Kunnen we de ouderwetse datingcode terugbrengen? Althans, voor de vrouwen die het waard zijn.

 

 

About the author:
Has 37 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top