OURGROUND
5 Comments

De Pijp-jongens en meisjes

In het hart van de Pijp, zo rond de Albert Cuypstraat en de 1e Van der Helststraat, tref je ‘s avonds – vooral in het weekend – een oververtegenwoordiging van young urban professionals aan. Er heerst daar een uit de voegen gegroeide ballencultuur. Deze door Oger geïnspireerde net afgestudeerden kennen inmiddels de eerste klappen van de zweep van het arbeidersbestaan. Zij trachten zich in ‘de van der Hel’ wanhopig vrij te worstelen van de belevingen uit de Zuid-as gevangenis, waarin zij al snel 50 uur per week zijn opgesloten.

Het voortouw wordt genomen door een groep rurale neanderthalers (lees: boeren die het platteland zijn ontvlucht), die als olifanten door een porseleinkast korte metten maken met de traditionele Amsterdamse stadscultuur. De mannelijke dinosauriërs trachten zich via een eerste aangeschafte maatpak te onderscheiden door een ieder die zich niet in zo een zelfde schapenvermomming manifesteert. Te betitelen als een te idealistisch ingeslagen linkse ondeugd. We hebben hier met niets anders te maken dan wannabees, die feitelijk iedere vorm van status en invloed ontberen. Het is bourgeoisie die in de rij voor de Jimmy Woo Darwins evolutietheorie een nieuw impuls verschaft.

De ‘de Pijp-meisjes’ compenseren de 50 uur gevangenschap op eigen wijze. Zij paraderen rond vanaf hun door vaderlief aangeschafte appartementje voor 275.000 euro bij de zoveelste corrupte projectontwikkelaar, via de Chocolate Bar tot aan het Paardje. Daarna herhaalt de fanfare haar ritueel op weg naar de Barca, louter met als doel het rondparaderen an sich. Het gemiddelde ‘pijp-meisje’ investeert ten overvloede tijd in het onderhouden van haar uiterlijke kenmerken wanneer zij zich stort in ‘het bruisende nachtleven van de Pijp’. Maar de eerlijkheid gebiedt om te zeggen dat slechts enkelen een fatsoenlijk resultaat behalen. Een ludiek schouwspel dat diverse meisjes die zichzelf een knip voor de neus waard achten aanmoedigt om naar de Chocolate Bar toe te gaan. Omdat ‘ze zeggen’ dat zich hier nu eenmaal de mooiste meisjes ophouden. Deze self-fulfillling prophecy stimulerende situatie genereert tienerlijk aandoende minderwaardigheidscomplexjes bij vrouwen die zo leuk hadden kunnen zijn.

Er wonen gelukkig ook nog leuke Amsterdammers in deze omgeving. Maar helaas, wanneer zij met de fiets aan de hand vanuit ‘de Van der Hel’ de Albert Cuyp trotseren, worden zij geniepig aangekeken of zelfs weggeduwd door de soldaatjes van de Zuidasinvasie. De lawyers en accountants vrezen schade op hun pontificaal geparkeerde scootertjes, welke in tientallen geparkeerd staan. Een zoveelste uiting van schapengedrag.

Wat willen mensen dan toch in dit gebiedje van Amsterdam? De enige winnaars zijn de eigenaren van de kroegen,die het ‘de-Pijp gevoel’ demonisch uitmelken. Maar gelukkig vertellen de borden naast de barretjes dat om 24 uur toch echt paal en perk wordt gesteld aan het luidruchtige kwajongensgedrag. Ze fungeren als een gebruiksaanwijzing die ze aangeeft wat ze wel en niet mogen doen. De noodzaak van dit soort strikte beteugelingen is natuurlijk begrijpelijk als we beseffen dat ze morgenochtend weer de hele dag aan de lijn worden gehouden door hiërarchie, regeltjes en formaliteiten. De arme schapen zijn niet anders meer gewend.

Daniël, onze gastblogger van deze week, is een geboren Amsterdammer die (straf)recht en filosofie studeerde aan de UvA. Momenteel doet hij van alles en nog wat.

Wat: de jongens en meisjes uit de Pijp
Waar: tussen de 1ste Van der Helststraat en het Marie Heineken plein
Waarom: ze hadden zo leuk kunnen zijn
Website: thelognessmonster.wordpress.com (webblog Daniël) 

 

About the author:
Has 76 Articles

5 COMMENTS
  1. Jos

    Wat een zure oude mannen praat, verborgen onder ambtenaren jargon en metaforen.
    Bovendien een bekrompen observatie voor een filosofie? student.
    Ik zie je al lopen, weggedoken achter je neergeslagen ogen alle keurende blikken ontwijken.

    1. GAST

      Beste Jos,
      Bedankt voor je reactie.
      De wereld zou pas echt bekrompen zijn als metaforen ons niet meer ter beschikking stonden om een onderbuikgevoel wat kracht bij te zetten.
      Maar inderdaad, de acht jaar dat ik nu in de Pijp woon ga ik altijd – met pet op en sjaal om – zo snel mogelijk het Sarphatipark in om de eendjes brood te geven. Mijn echte helden.
      Het ‘rug recht en volle borst vooruit’ laat ik wel over aan de rest van Amsterdam.

      1. Jos

        Je blijft een zuurpruim die een overduidelijke open deur intrapt.
        Stap eens op je fiets en probeer iets origineels te schrijven.

        1. Mr. Muguu

          Beste Jos,

          Als ik mij niet ernstig vergis bent u degene die zich hier nogal als een zuurpruim opstelt. De heer Logtenberg maakt simpelweg een aantal humoristisch bedoelde opmerkingen. U kunt het niet grappig vinden, maar u hoeft zich niet zo beledigd te voelen, om vervolgens uit wrok hatelijk te gaan doen. Daar heeft niemand wat aan. Wees niet gevreesd uw Vespa en Oger pak zijn u van harte gegund (u heeft er immers hard voor gezwoegd).

  2. Bob

    Heerlijk stuk!!!
    Ik woon al 28 jaar rondom de van der Helst en zie de buurt veryuppen…..zoals rondom alle centra’s van grote steden in de wereld.
    Maar het blijft de Pijp he…..vanavond maar een drankje bij de Groene Vlinder;)

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top