OURGROUND
No Comments

Het dorpse leven versus Amsterdam

Zo tegen de 30 aan, zijn de verschillen groter dan ooit. Mijn beste vriendin is net moeder van een tweede. Terwijl zij in de weekenden haar gezin bij elkaar harkt, heb ik al moeite om m’n (eigen) haar in een paardenstaart te krijgen.

Top 4 momenten van haar dag vs de mijne:
1. Vervoer

Zij zet gezellig Skyradio aan, met de Maxi-Cosi op de passagiersstoel en de kids netjes aangekleed. Ze zwaait vrolijk naar alle bekenden die ze ziet. Ik scheur samen met de rest van Amsterdam, in een gescheurde broek door rood, scheldend op alles dat in een straal van een meter komt.

2. Ochtendritueel

Zij staat al om 6 uur op, in haar grote huis, en zet koffie met de kleine op haar arm. Ondertussen bedenkt ze drie outfits, terwijl ze over speelgoed struikelt en er een drukke kinderserie op de achtergrond aanstaat. Ik ben langzaam aan het ontwaken in de rij voor een coffee to-go, allang blij dat mijn fiets nog stond waar ik hem achterliet, mijn mobiel niet vergeten ben en alleen mezelf hoefde aan te kleden. Nu hopen dat die gek voor me een beetje opschiet met bestellen, want ik heb “haast”.bugaboo

3. Eten

Terwijl zij op zaterdagavond een paar maaltijden van Rens Kroes op tafel zet, ben ik gelukkig als Deliveroo binnen een uur op de stoep staat. Ik zet Netflix en manlief even on hold, hoop dat de koerier mijn verlepte kop voor lief neemt en geef hem een high five en een fooi als ze het extra bakje saus niet vergeten zijn.
Na het eten maakt zij nog even een praatje met de buurvrouw, hoe het is met de weggelopen cavia. Terwijl ik de deur uitloop op zoek naar een avondwinkel voor een Tony’s Chocolonely. Ik kijk nog even naar een vrouw die het huis naast mij ingaat. Hmm… Zou het een bootycall zijn? Of zou ze daar wonen?

4. Avondritueel

Terwijl zij het vijftigste schattige kiekje van de kids op instagram zet, stuur ik een screenshot naar de vriendinnen-whatsapp: ‘Zij kan echt alleen nog maar haar kinderen posten”. Grapje. Hoe dichter je bij iemand staat hoe leuker dat is.
Terwijl zij ‘s nachts haar kleintjes toestopt en voorleest uit Woezel & Pip, kruip ik net weer uit bed. Ik schreeuw mee met “Who let the dogs out”, maak wat selfies, aai mezelf nog even over mijn hoofd en app de partners in crime dat ik er nu echt aankom, op zoek naar het feestje van de avond. netflix

Ach ja, wat kan ik er nog meer over zeggen? Mijn vriendin met wie ik zo vaak kinderachtig heb gedaan is nu een gelukkige mama. Een voorbeeld, een idool. Als ik naar haar kids kijk dan denk ik: “Je moest eens wat mama en ik vroeger hebben gedaan”.
Maar dat vertel ik je nog wel een keer. Als papa er niet bij is.
Hoeveel onze levens ook verschillen, we blijven vriendinnen. Ik weet dat ik haar niet om 3 uur ‘s nachts hoef te bellen, maar ze is wel de eerste die ‘s ochtends weer wakker is. En als er echt iets is, dan weet ik dat ze me in bed zal stoppen, met een verhaaltje over vroeger en het leven in Amsterdam.  

Wat: Een doodgewone dag
Waar: Een schattig dorpje in ons land en Amsterdam
Waarom: Omdat het in ieder geval niet hetzelfde is

About the author:
Has 44 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top