OURGROUND
2 Comments

Komt een vrouw bij de dokter

Gisteren moest ik naar de dokter. Eén van de gelukzalige momenten in het grote mensenleven.

Dat vreselijke fenomeen: de wachtkamer. Ik ben altijd erg sociaal, maar voor mij is een dokterswachtkamer vergelijkbaar met een lift. Ik vind het extreem ongemakkelijk om die ruimte met vreemde mensen te delen. Je zit gewoon en je wacht. Elke minuut is vergelijkbaar met een übertrage magnetronminuut. De enige manier om aan een lange wachttijd te ontkomen, is als je de eerste patiënt van de dag bent. Dan loopt de dokter waarschijnlijk hooguit een uur achter.

Een alternatief voor het concentreren op het wachten zelf is er ook niet. Er is alleen uitzicht op kale wanden, kunststof jaren ’60 stoeltjes, zoemende tl- buizen en een overjarige leesmap. Alsof je hele aandoening niet dramatisch genoeg is. Ik grijp maar naar een blaadje en doe dan net alsof ik iets lees wat ik altijd al had willen weten. Het laatste nieuws uit Duckstad, de affaire met de ponykampbegeleider in ‘Mijn Geheim’, of een raadsel: zoek het verband tussen ‘Arts & Auto’. De folder ‘Hoe bestrijd ik hoofdluis’ blijkt overigens ook prima leesvoer. Op de achtergrond draait het kakofonische geschreeuw van de deelnemers van een oude Jerry Springer aflevering. Is dit goed voor de bloeddruk, dokter?

2Bij binnenkomst van nieuwe patiënten kijk ik even op en voel dan constant dat een opmerking over het één of ander op zijn plaats zou zijn. Maar alles wat ik overweeg is dermate cliché, dat ik maar beter kan zwijgen. Niet uit onbeleefdheid hoor… Ik word gewoon spontaan contactgestoord van het wachten in een wachtkamer.

Na eerst alle medewachtenden hoogst persoonlijk gediagnosticeerd te hebben, ga ik een dialoog aan met mezelf. “Goh, hij ziet er gezond uit. Wat zou hij hebben? Man man man, 15 minuten voorbij. I have places to be. Ik wou dat ik een broodje had gegeten. O, die legohoek ziet er aantrekkelijk uit. 20 minuten voorbij. Bestaan er regels in de dokterswachtkamer? Mag ik hier kauwgom kauwen, of wordt dat als asociaal of ongezond bestempeld? Wat als ik even een vriendin bel?”

Enfin. Wat mij betreft mag de wachtkamer gevuld worden met opbeurende muziek, flipperkasten, Galaxy Invaders, een FEBO-snackwand en dokter Drake Ramoray uit Days of Our Lives.

Opluchting. Ik word geroepen.

Mijn eigen dokter was op vakantie en ik kwam bij een vervangend huisarts terecht. Zo één met een rijtje knuffels en Hup-Holland Albert Heijn hamsters verzameld langs zijn toetsenbord. Terwijl ik kritisch toekeek stelde hij een diagnose aan de hand van een Wikipedia pagina, om me vervolgens niet-geregistreerde medicijnen toe te schrijven die ik me amper kon veroorloven. Tweehonderdzeventig keiharde en niet-onderhandelbare euro’s voor een prikje en wat pillen. Er van uitgaande dat hij helemaal niet gerechtigd was om de geneeskunde te beoefenen overwoog ik hem te vragen of hij mijn röntgenfoto’s niet kon retoucheren.

Na een lange stilte krabbelde hij een recept op een papiertje. “Mevrouw D.B. van Hoorn” – “ter aflevering: medicijnen voor irritatie en sarcasme”.

Wat: tijd doden in de dokterswachtkamer
Waar: in dit geval aan de Singel
Waarom: omdat dit het ideale recreatieoord is
Website: https://www.zorgkaartnederland.nl/huisarts

About the author:
Has 37 Articles

2 COMMENTS
  1. Ruby Lee

    Herkenbaar. Ik weet na een dokters bezoek altijd meer over hoe een ‘gebalanceerde’ moeder te zijn of de verschillende SOA’s en hun kenmerken, dan over hetgeen ik in eerste instantie voor kwam….

    1. Darla

      Klopt. Het is volgens mij ook een soort broeihaard voor bacillen. Als je niet al ziek was, dan loop je wel ziek naar buiten!

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top