OURGROUND
No Comments

Ouwe Zeur

Het is me meer dan eens overkomen dat ik het, dan al niet letterlijk, aan de stok kreeg met bejaarde inwoners van Amsterdam. Mijn eerste associatie met bejaarden zijn toch positief van aard; ik denk aan mijn eigen opa en oma, zware parfum, koekjes en verwennerij. Ik weet dat er in onze mooie hoofdstad meer asociale mensen zijn dan in een gemiddeld dorp, maar dat dit voor mij vooral uitkomt bij de 60+’ers vind ik toch zeker merkwaardig.

Zo pakte ik een poos geleden net een klein stukje stoep mee met mijn fiets, om deze vervolgens te parkeren. Ik kwam niet eens dicht bij de oude man die heel hard naar me snoof: ‘Trut! Je hoort niet op de stoep te fietsen’! Serieus, ik had toch echt een bocht van negentig graden moeten maken en zeker drie meter vooruit moeten spurten wilde ik de beste heer raken. Toch vond hij het nodig mij scheldend te wijzen op de verkeersregels.

Niet veel later fietste ik (fout) aan de linkerkant aan de gracht, maar wel keurig rechts, waar een oudere wandelaar zich aan de linkerkant bevond en wij dus recht op elkaar af kwamen. Toen ik op tijd stopte, aardig glimlachte, mijn excuses aanbood en met een ruime bocht om hem heen reed kon hij alleen maar uitbrengen: ‘Je rijdt aan de verkeerde kant van de straat, teringwijf’! Waarop ik alleen maar verbouwereerd kon stamelen: ‘Maar u loopt toch ook aan de verkeerde kant? En trouwens, ik ben helemaal geen teringwijf!’. Zo heb ik nog wel een paar voorbeelden. Dit is volgens mijn brave opvoeding toch niet helemaal de manier waarop we met elkaar omgaan. Schelden is voor mij echt uit den boze en zeker niet naar ouderen. Ik zou het dus ook nooit terug durven doen. Men spreekt vaak over ‘de jeugd van tegenwoordig’, maar mijn ervaringen spreken momenteel meer  van ‘de bejaarden van tegenwoordig’. Geen benidorm bastards, maar Amsterdam bastards!

Hoe komt het toch dat deze ouderen zo onaardig en inflexibel zijn? Zou het zo zijn dat zoveel jaren wonen in een grote stad bijdragen aan veranderen in een ontevreden zuurpruim? De drukte, hectiek en de eeuwige haast in Amsterdam draagt niet altijd bij aan de vriendelijkheid in het verkeer, dat merk ik ook zeker nu ik zelf iets (echt maar iets) ouder word. Ook ik trek het slecht als ik bijna van mijn sokken word gereden op de stoep. Bij mij sluimert dan stiekem ook wel de angst: als ik zelf maar nooit zo word! Dus hierbij een oproep aan alle brommende en mopperende oudjes: respect voor de jongeren! En alstublieft niet schelden, dat is niet charmant.

Wat: scheldende bejaarden
Waar: op de stoep of aan de verkeerde kant van de weg
Waarom: naar de reden ben ik nog steeds op zoek
Website: effeklagen.nl

About the author:
Has 114 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top