OURGROUND
5 Comments

Steek je vinger in je keel en kots hem onder!

Ondanks allerlei taxiwetgeving en inspanningen van de gemeente om de kwaliteit van het taxivervoer te verbeteren ben ik geen fan van het nemen van een taxi. Zeker niet als ik alleen met de taxi moet;  ik voel me onveilig en ik heb snel het gevoel dat ik belazerd word. Opzettelijk omrijden of gebrek aan wisselgeld lijkt aan de orde van de dag.

Zo moest ik laatst €10,40 betalen voor een ritje van de Pijp naar Duivelseiland. Een ritje dat volgens Google maps nog geen kilometer is. In nuchtere toestand had ik vast opgemerkt dat ik heel wat rondjes reed, maar helaas was mijn scherpte door een overvloed aan tequila shots iets afgevijld. Enfin, toen ik eenmaal moest betalen had ik nog twee briefjes in mijn portemonnee: 10 euro en 20 euro. Ik geef het briefje van 20 euro en meneer de taxichauffeur kijkt enigszins geïrriteerd in zijn spiegel:

Hij:  “Ik heb geen wisselgeld.” En hij geeft me het briefje van 20 terug.
Ik: ”Ik heb geen kleingeld, kan ik anders pinnen?”
Hij: “nee pinnen kan niet”
Ik: “creditcard”
Hij: “Nee, wat heb je verder in die portemonnee?”
Ik: “Briefje van 10 of 20”
Hij: “Geef me die van 20 maar”
Ik: “Maar je had toch geen wisselgeld? Ik ga natuurlijk geen 9,60 teveel betalen omdat jij geen wisselgeld hebt”.

De man raakt geïrriteerd en zegt dat het mijn schuld is dat ik niet het exacte bedrag heb. Enigszins verbaasd over zijn agressieve reactie besluit ik demonstratief de deur van de auto open te gooien. Hij: ”Doe, die deur dicht dan rijd ik naar een plek waar we kunnen wisselen”.

Na wat woorden over en weer met de inmiddels van woede met consumptie pratende en ogen die vuur kunnen spuwen taxichauffeur besluit ik het briefje van 10 euro in zijn schoot te werpen en uit de auto te stappen. Nog voordat ik goed en wel de stoep bereik voel ik een dikke klodder op mijn arm vallen. Nee, er heeft geen vogel op mij gepoept; meneer de taxichauffeur heeft op mij gespuugd.

Ik ben er klaar mee en begin te schreeuwen dat hij gek is dat hij op mij spuugt en nu die 40 cent ergens kan stoppen waar het daglicht niet kan komen. Het raam van de bovenbuurman opent en hij vraagt of alles ok is. Ik vertel uitgebreid het verhaal terwijl meneer de taxichauffeur nog steeds aan het roepen is dat hij 40 cent krijgt. Opeens verschijnt er op de mond van mijn buurman een grote grijns en hij doet een zeer bijzonder voorstel: “Spuugt hij op jou? Geef hem een koekje van eigen deeg: steek je vinger in je keel en kots hem onder!“ Zo gezegd zo gedaan.

Uhm nee, geen zorgen,  dat is niet hoe het verhaal verder gaat. Wat ik wel doe is keihard lachen, zo hard dat de taxichauffeur gefrustreerd wegrijdt. Is het dan allemaal kommer en kwel in taxi land?

Zeker niet! De warme douche van de week gaat naar taxiaanbieder UBER. Afgelopen week kon ik  namelijk via de UBER app een foto van mijn chauffeur zien en direct aflezen hoe lang het zou duren voordat taxichauffeur Kees zou arriveren. Heel praktisch! Ook was de rit niet duurder. Als kers op de taart wordt er ook top service geboden: de chauffeur is vriendelijk, houdt de deur open, er staat een flesje water voor je klaar en het bedrag wordt automatisch van je creditcard afgeschreven. Oftewel:  geen klodders op je arm vanwege gedoe met betaling.  Wel zo prettig.

Wat: UBER
Waar: overal
Waarom: omdat je graag gebruik maakt van een taxiservice waar je niet bespuugd wordt
Website: uber.com

Tagged with: , , ,
About the author:
Has 91 Articles

5 COMMENTS
  1. Mieneke

    Te grappig verhaal. Van mij had je overigens gewoon terug mogen spugen!

  2. Sjoerd

    Uberchill inderdaad! Uber is voor de verandering weer eens customer-minded. Een welkome verademing in de taxihel die Amsterdam anders zo typeert.

  3. Milou

    Haha thanks Mieneke. Volgende keer zal ik hem bespugen 😉

  4. Milou

    @Sjoerd: fijn om te horen dat ik niet de enige ben met taxi leed 😛

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top