OURGROUND
No Comments

Terug naar toen

Niet zo lang geleden was ik bij een lezing van Jim Stolze over de toekomst. Hij vertelde over technologische ontwikkelingen en hoe de Nike app via locatievoorziening precies in de gaten kan houden wat jij allemaal uitvoert en aan de hand daarvan pushberichten stuurt als jij in de buurt bent van die schoen waar je ooit naar gekeken of op geklikt hebt. En over hoe we later allemaal een digitale personal assistant hebben die 24/7 voor jou aan het werk is. Alles voor een sneller, effectiever en gezonder leven. De spreker stelde midden in zijn verhaal de vraag of wij denken dat de toekomst leuker zal zijn dan de tijd waarin onze ouders hun jongere jaren hebben beleefd. Van de dertig mensen in de zaal staken er twee hun hand op. Dat zette me aan het denken. En ja daar komt ie dan; vroeger was alles beter, ik wil terug naar toen. Cliché? Nee.

abortus2Dat we allemaal gezonder gaan leven en dat technologie daarbij kan helpen vind ik helemaal top. Maar dat alles sneller en effectiever moet kan me gestolen worden. Ik wil niet nog sneller, we gaan al snel genoeg. Waar is het persoonlijke, mogen we ook nog genieten? Ik wil gewoon af en toe met z’n allen op de dam zitten. Staken ofzo. Omdat de regering weer iets niet goed doet. Of dansen zoals mijn moeder dat deed (en nog steeds doet), volledig vrij en schaamteloos. Niemand die je vanaf de zijkant raar aankijkt, want in een club ben je alleen om mooi te zijn. Right.

Zonder whatsapp, instagram, facebook, twitter, pinterest, snapchat, tinder, happen, inner circle, google+, weibo en linkedin. Toen je een telefoon had voor noodgevallen en een smsje heel speciaal was. Toen er nog geen insta-famous chicks waren die de inbox van mijn vriendje vol gooide, iedere foto beloonde met een double tap en overal een comment op hadden. Toen vakantie nog een avontuur was en niet een aaneenschakeling van zoektochten naar wifi.  Toen er nog echt aandacht voor elkaar en het eten was tijdens een gezellig diner. “Welk gerecht ziet er het mooiste uit?”, hoorde ik laatst iemand aan de ober vragen. Auch.

En natuurlijk overdrijf ik een beetje en is het helemaal niet zo erg als ik het me nu verbeeld. Maar het gaat zo snel allemaal. Twaalf jaar geleden hield ik voor het eerst de koelkast (lees mega grote mobiele telefoon) van mijn moeder vast. Het ergste van alles is dat ik er net zo hard aan mee doe. Misschien is het groepsdruk, begeef ik me in de verkeerde kringen of hoort dit nou eenmaal bij deze tijd. Want al die volgers en likes, die bevestigen toch zeker mijn populariteit?  Mijn inner hippie en mijn inner hippe kip zijn constant in gevecht met elkaar. Hoe groot mijn verlangen naar toen ook is, mijn telefoon is het eerste wat ik zie als ik opsta en het laatste wat ik zie voor het slapen gaan. Want ik wil toch zeker niet de enige zijn die dat filmpje van Lenny Kravitz zijn dick flash niet heeft gezien. Helaas.Schermafbeelding 2015-08-24 om 21.03.45

 

Wat: Terug naar toen
Waar: Het Sieraad
Waarom: Daarom
Website: facebook.com/terugnaartoen

 

Nina, ons moppie van de week is een sprankelende PR-lady met de allermooiste krullen van Amsterdam. Benieuwd? Volg haar op Instagram.

About the author:
Has 132 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top