OURGROUND
No Comments

Een vriendschapsbaby: doen of normaal doen?

De vriendschapbabyHoe zou dat zijn, een vriendschapsbaby? Wat is een vriendschapsbaby überhaupt? Ik ga het doen, ik ga het onderzoeken, ik ga het ervaren. Alles met ‘mijn beste’. Zij woont (helaas) niet in Amsterdam maar daarom niet minder leuk. Ja het kan! Er zijn ook leuke meisjes búiten Amsterdam. 

Deze man heeft rammelende eierstokken 

We zijn al geruime tijd samen, maar niet echt samen. Hele goede vrienden is de beste omschrijving en dat al bijna twintig jaar. (Holy shit! Kennen wij elkaar echt al 20 jaar?) 20 jaar vriendschap, hopeloos in de liefde, makes you think. Want: ik word dit jaar 35, ik woon 3 hoog achter in Amsterdam, mijn paspoort is gevuld met stempels, mijn CV geladen, mijn burgerlijke stand…  single. Daar ga je…  En eerlijk is eerlijk. Mijn ‘eierstokken’ klapperen, ja dat kan bij mannen. Helaas is er nog geen moeders de vrouw in zicht, in de verste verte niet. Now, what to do?

Zij (‘mijn beste’ dus) zelfde profiel, bloedmooi, aardig, charmant, lief en ik weet zeker “she makes a hell of a mom”. Ik kan lezen en schrijven met haar, we delen een heleboel (niet), ik ken haar van haver tot gort, heb het bed weleens met haar gedeeld (al liggen we nu liever separaat op twee hotelkamers in een tweepersoonsbed) kortom, een perfecte kandidaat voor de titel: “moeder van mijn kind”.

Hoe het idee geboren werd 

Ik weet eerlijk gezegd niet meer hoe hét idee (want de feitelijke foetus is er nog niet) precies tot stand is gekomen, maar na drie Karmelietjes in m’n sloepje op de Keizersgracht was het hoge woord eruit: we nemen een vriendschapsbaby. Hoe dan?! (die term! For fuck sake).

Nou gewoon. We nemen een kind. De helft van de tijd zal HET bij jou zijn en de helft van de tijd is HET bij mij. Nagenoeg 50/50. Het goede van twee werelden. Het gezellige Brabantse/ de Amsterdamse Branie. Ajax/ PSV. De gloeilamp/ tegen Heineken bier. Klinkt als een succesformule! Niet dan?

Niet het gezeik van de relatie die over gaat, niet het gezeik van de pleuris die uitbreekt, niet het gezeik van ‘ik kan nergens heen want ik heb een kind’, gewoon ‘niet het gezeik’. Typische gevalletje… wel de lusten, niet de lasten?

Profiel van de vriendschapsouders

Janna en Ryan kennen elkaar al een tijdje. Om en nabij zo’n 19 jaar. Al meer dan de helft van hun carrière in het aardse menselijke bestaan. Inmiddels zijn deze jongeman en jongedame in de 30. En als je ze een maatschappelijke titel op zou mogen plakken zou dat die van vrijgezel zijn. Twee vrijgezelle dertigers in een snel veranderende wereld. Ze nemen u graag mee in hun kijk op de wereld. Een ongezouten, eerlijke en soms ietwat kritische blik op het leven op deze aardbol. En misschien soms nog iets verder het universum in (Janna dan, Ryan probeert het wat aardser te houden. Hoe typisch).

In hun soms falende en soms gelukkige zoektocht naar de liefde zijn ze in een nieuw hoofdstuk beland en wel het fenomeen kinderen. Ze zijn op een kindergerechtigde leeftijd, hun omgeving is er volop mee bezig en zelf koesteren ze ergens diep in hun hart ook diezelfde wens. Alleen weten ze niet of ze hun vrijheid wel op willen geven, en of de wereldverbeteraar die in hen huist nog wel kan bestaan als ze zelf niet meer op nummer 1 staan. En dan hebben we het nog niet eens gehad over je persoonlijke ontwikkeling die ineens op onhold lijkt te komen staan…
Opeens was daar de oplossing: we nemen een vriendschapsbaby. We kennen elkaar al jaren en we weten wat we aan elkaar hebben (meestal dan). Dit is dé oplossing! Of klinkt het mooier dan het is? Wat vinden jullie? Laat het ons weten. 

VB1                           VB2

Wat: een vriendschapsbaby
Waar: waar Brabant Amsterdam ontmoet.
Waarom: evolutie jonguh!    

About the author:
Has 76 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top