OURGROUND
No Comments

Welcome to the hood

Jenny

Joejoe, eindelijk ZOMER in het land! Op kantoor krijgen we perenijsjes van de baas, thuis moet ik boven de dekens slapen met de ventilator op mijn lijf gericht. Op het terras wisselen schuim-en zweetsnor zich af. En ha! Eindelijk kan ik mijn talent voor Professioneel Wegfikken weer inzetten voor een goed doel. Van nu tot aan pak ‘m beet eind september ben ik rete bruin.

Er verandert dus van alles, door dat zomerse weer. Toen het vorige week opeens 30+ graden Celsius werd, besloten mijn collega Bart en ik er op uit te gaan en een broodje te scoren bij Tjin’s. Dat is dé Surinaamse broodjestent op de van Wou. Mussen vielen nu echt van het dak, ik had een rokje aan en Bart een zonnebril op. Broodje pom met kousenband , bakkeljauw kroketten, cocos water en Surinaamse muziek. Het leek potdomme wel of we op vakantie waren. Lekker!

Op het klapbankje voor Tjin’s gingen we naast een opa zitten die op een pistolet zuurvlees sabbelde. We aten en we keken en we zwegen. We zwegen vooral omdat we zoveel zagen. Op links maakte een bestelbusbestuurder ruzie met een fietser. Op rechts stopte een voluptueuze dame haar telefoon tussen haar kogelronde memmen. Er reed een Audi langs, ramen open, RiRi uit de speakers. “Ligt het aan mij of…?”, begon ik. “…wordt iedereen een beetje raar van dit weer?”, vulde Bart aan. En ‘raar’ slaat dan vooral op een tikkie ordinair, vunzig, agressief maar ook wel weer spannend, ofzo. “Een beetje ghetto wel”, zei ik, “Een beetje zoals die clips van J.Lo, toen ze from the block was”. Bart keek bedenkelijk.

JLO

Op dat moment liep er een man van rond de 40 langs. Type: ik-werk-bij-de-bank-en-heb-twee-kinderen-en-vrouw-thuis-maar-dat-deert-me-niet. Hij rolde zijn mouwen op en likte het zweet van zijn bovenlip, alsof hij zich voorbereidde zijn prooi te verslinden. Al grommend keek hij naar me. Naar mijn benen om precies te zijn. “Mooi hoor, dame”. Ongegeneerd, schaamteloos bleef hij staren. Ongemakkelijk sloeg ik mijn benen over elkaar en zijn blik vermijdend begon ik onzin uit te kramen tegen Bart. Over mijn nieuwe schoenen en een krantenbericht van vanochtend, álles om die dude te hoeven aankijken. Pas toen hij doorliep, haalde ik weer adem en kon ik normaal doen. “What the fuck? Je hebt gelijk.

Na wat Google-speurwerk leerden we dat inderdaad, de mens letterlijk en figuurlijk verhit wordt bij temperaturen boven de pak ‘m beet 25 graden. De meeste moorden worden in de zomer gepleegd, er wordt het meest vreemd gegaan en gescheiden. Op ons qui vive fietsten we terug naar kantoor, op onze hoede voor krassende nepnagels en ontploffende ghettoblasters. De Amsterdamse zomer werd gelijk een stuk spannender…

Wat: over verhit 
Waarom: de zomer maakt alles spannend en vunzig
Waar: de straat

 

About the author:
Has 100 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top