OURGROUND
No Comments

Worteltaart


Amsterdam, Zondag 15 September 2013

Het is iets over half elf in de ochtend en met pijn en moeite probeer ik het gat in mijn kop te dichten, met de verzameling stempels op mijn beide armen. Tevergeefs, want ik kan me echt niet herinneren wie het blonde meisje is dat naast me ligt, te midden van onze kleren, die als seks-confetti door de kamer zijn geslingerd. Ik stap stilletjes uit bed, want zolang ik haar naam niet weet, hoop ik dat ze slaapt.

Het is druk op straat. Het wemelt van de wandelaars. Ogenschijnlijk keurige mannen die lekker op tijd van huis zijn vertrokken, op weg naar de zondagsmis. Een enkele wandelaar komt op de fiets. Vrijwel altijd herenfietsen met drie versnellingen en van die handige fietstassen, kordaat gestald, pal voor het raam van bestemming. Het is het type man dat alles op de fiets doet, zelfs het lopen van hoeren.

Mijn buurvrouw aan de overkant van de gracht is de populairste attractie van de straat. Dat zij op deze manier de kost weet te verdienen, verbaast me elke keer, maar op een oude fiets moet je het schijnbaar leren. Hoewel, een barrel van dit bouwjaar en in deze staat, zou je zelfs gratis aan de straatstenen nog niet kunnen slijten. Toch vindt ze gretig aftrek.

Lukraak pak ik wat kleding van de vloer en een bus deodorant voor een Spaanse douche. Ik steek een sigaret op en stap in een paar afgetrapte Max’jes naar de Zeedijk, voor een dubbele espresso en de lekkerste worteltaart van de binnenstad.

In de verte laat de Oude Kerk haar klokken klinken. Links en rechts haasten grijze mannen met zwarte jassen zich achter rode gordijnen vandaan. Nog voor het kreunen de kerk in, om daar vroom het huilende lid af te vegen met Leviticus 15 : 16. “Wanneer een man een zaadlozing heeft gehad, moet hij zijn kleren en zijn hele lichaam met water wassen en blijft hij tot de avond onrein.” Amen.

Terwijl de Oude Kerk zich verder hult in stilzwijgen, zie ik aan de overkant van de gracht nog net het blonde meisje de straat uit fietsen. Als ik haar naam wist, dan zou ik haar roepen. In plaats daarvan sta ik hier met een broek vol verlangens en mijn bek vol tanden, getroost door een lege maag en mijn lievelingstaart in beide handen.

Casper, de gast van deze week is een eigenwijze creatief met komische observaties en een vlijmscherpe pen.

Wat: worteltaart
Waar: Zeedijk
Waarom: liefde van de man gaat door de maag
Website: worteltaart.nl

About the author:
Has 76 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top