OURGROUND
No Comments

Bakkie met mode newkid Borre Akkersdijk

Borre-Akkersdijk-17

Borre Akkersdijk (29) heeft meer van de (mode)wereld gezien dan heel AMFI (voor de kenners: Amsterdam Fashion Institute) bij elkaar. Hij is van de afdeling jong, hip, slim en vol ambitie. Borre is geen een modejongetje maar iemand met een duidelijke visie op de toekomst. Met jarenlange ervaring bij trendgoeroe Lidewij Edelkoort, meerdere prijzen op zak ( o.a. de Bijenkorf Inspiration Award 2011, de Dutch Design Award 2012 en Creative Business Cup 2014) en een eigen label ByBorre kan er weinig anders gebeuren dan totale wereldverovering lijkt me. Op het moment dat ik hem benader voor een bakkie word ik gelijk uitgenodigd langs te komen in zijn studio. Met een biertje in de hand raken we in gesprek over de modewereld, zijn toekomstplannen en zijn woonplaats Amsterdam.

Momenteel woon je in Amsterdam, daarvoor heb je op veel andere plekken gewerkt en gewoond. Vertel eens hoe je hier terecht bent gekomen?
Ik ben geboren in Wamel. Waar? Ja, ver weg. In de buurt van Tiel. Ik ging in Arnhem studeren, IPO (Opleiding Industiueel Product Ontwerp) maar dat vond ik toch iets te technisch. Toen ben ik naar Eindhoven verhuisd om Design Academie te gaan doen. Tijdens die studie heb ik acht maanden in New York gezeten op het FIT (Fashion Institute Technology) en stage gelopen in Parijs bij Lidewij Edelkoort. Toen ik terugkwam uit New York kon ik écht niet meer in Eindhoven gaan wonen. Zo ben ik op zoek gegaan naar een plekje in Amsterdam.

New York, Parijs, dat klinkt als een glamourleven! Lidewij heeft jou niet zomaar laten gaan, toch?
Nee, haha! Nadat ik ben afgestudeerd heb ik zo’n 2,5 jaar voor Lidewij gewerkt. We deden van alles, van conceptvorming voor grote merken zoals LaCoste en Samsung tot het maken van trendboeken. Hier moesten we soms heel hard werken: bijvoorbeeld 150 looks in vijf dagen op de camera krijgen. Hiervoor gingen we langs alle persbureaus en modehuizen om daar sets van maken. We kende iedereen uit modeland. We kwamen binnen op ieder feest, gingen vier keer per week uit eten en leefden als koningen. Maar goed, daarnaast leefde ik ook wel eens dagen op water en brood. Dat was best een bizarre tijd voor mij als jong broekie.

byborre-the-first-cycle-5          BYBORRE_SET4_o          BYBORRE_2012_6790-306x460

Ja dat zal wel. Een hoop glamour en poeha! Toch vind ik het grappig dat ik hier met een stoere vent (twee meter lang en nonchalante blonde krullen) klets over mode. Wist jij al vanaf jongs af aan dat je in de mode wilde werken?
Een ding: ik ben sowieso niet stoer, haha! Ik ben altijd al heel erg geïnteresseerd geweest in detail. Ik kan niet goed lezen of schrijven, maar ik snap vorm. Ik wist al heel lang dat ik iets met kleding wilde doen maar wilde niet achter de naaimachine zitten. Eerst wilde ik me ontwikkelen als vormgever en op het gebied van materiaalkennis voor dat ik mijn label startte.

Wat is daarbij jouw visie?
Ik ben op zoek naar het punt waarop textiel en techniek samenkomt, om het lichaam heen. In de textielindustrie worden machines vaak maar voor één ding gebruikt, terwijl er vaak nog veel meer uit kan komen. De combinatie van techniek en textiel is echt insane. Er is nog zo’n grote toekomst! Met dit materiaalonderzoek ben ik al jaren bezig en werkte hiermee onder andere voor Nike en Louis Vuitton.

Hoezo dan? Veel meer dan een led-lampje in shirts heb ik nog niet gezien.
Het gaat er uiteindelijk heen dat er connectiviteit in je kleding zit. Dat jouw jas iets kan. Wanneer het zover is weten we nog niet. Er wordt al veel over gesproken en er worden al concepten voor bedacht maar voor de consument is daar nog niet heel veel van te zien inderdaad. Duurzaamheid is daar onlosmakelijk mee verbonden. Ik ben geen voorstander van de Primarks van deze wereld. Ik geloof echt in kwaliteit, in textiel wat langdurig meegaat. Ik denk dan ook niet dat het nog 30 jaar zo doorgaat met deze fast-fashion markt.

Wauw. Ik zie het al voor me: bellen met een jas! Overigens maar hopen dat Borre de Guilty Pleasure post met mijn primark voorliefde niet gelezen heeft. Maarre, terug naar je eigen label: ByBorre. Hoe gaat het daarmee?
Ik heb tot nu toe voornamelijk showstukken gemaakt, nu wil ik een confectielijn gaan ontwikkelen die ook echt in de winkels gaat hangen. Verder ben ik dus bezig met materiaalontwikkeling voor andere merken. Hierbij ligt de focus op wearable technologie, dat is de toekomst. Ik heb twee shows bij de Fashion Week gedaan, een in Parijs en een in Amsterdam.

Amsterdam ja. Daar moesten we het het eigenlijk over hebben in dit interview. Maar ik heb met hangende pootjes geluisterd naar alle verhalen van deze jongeman. Dus even snel: waarom woon jij in Amsterdam?
Amsterdam is zo’n leuke stad. Er is zoveel te doen, er is ontwikkeling, de mensen die ik nodig heb zijn er. Ik geloof dat je ergens moet zitten waar je je thuis voelt. Al mis ik New York en Parijs ook wel. 

Dan nog even in een notendop jouw favoriete plekjes om te vertoeven?
Waar het leven me brengt. Ik kom echt op heel veel verschillende plekken, ik kan me overal vermaken. Het liefst ga ik lekker een hapje eten of koffie drinken. Bij cafe Bird op de Zeedijk, Wilde Zwijnen of Wilconson op de Javastraat. Ik was laatst ook nog bij Landmarkt , een vernieuwd supermarktconcept met een overdekte marktplaats met producten van kleine ambachtelijke telers, boeren en producenten. Als je dan toch boodschappen moet doen, doe het dan goed. Shit, er zijn nu dus echt 101 tentjes die ik vergeet te noemen.

Wat: Een bakkie met Borre Akkersdijk
Waar: Studio ByBorre
Waarom: omdat deze jongeman de modewereld nog wel eens op zijn kop kan zetten
Website: byborre.nl en volg hem op Instagram

Fotocredits foto’s Borre: Jacob van Rozelaar (liggend) en Innit Magazine – Frederike de la Bije. Fotocredits collectie ByBorre: Lisa Klappe (man en vrouw) en Jean Garcin

About the author:
Has 114 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top