OURGROUND
No Comments

Een Italiaans pareltje in de toeristenterror

FullSizeRender_1De mooiste stad van de wereld heeft helaas een aantal plekken waar je niet dood gevonden wil worden. Bijvoorbeeld de rommelige straatjes rond het Leidseplein. Hersendode toeristen slenteren daar rond op zoek naar een eetgelegenheid en het aanbod van Italiaanse, Argentijnse en Aziatische restaurants is dan ook groot. Geen haar op een Amsterdams hoofd die overweegt om een van die restaurantjes aan te doen om wat te gaan kanen want we weten allemaal: het is sfeerloos en de kans dat je er ziek van wordt is groter dan eten bij een straatstalletje in India.

Maar het noodlot sloeg toe. Samen met een Vlaamse collega moest ik snel een hapje eten en we waren in de buurt van het Leidseplein. Waar in deze ellende te eten? De Belg komt vaker in Mokum en loopt recht op zo’n smoedsig, Italiaans restaurantje af waar iemand uit een Oostblokland kansloos toeristen probeert naar binnen te lokken. “Awel, het eten is hier bon, ik ben hier vaker geweest.” Dus zo lopen wij het tl-verlichte Italiaanse restaurantje binnen.

FullSizeRender

We zijn de enige gasten maar de ruimte is erop ingesteld om hordes toeristen te ontvangen; er staan meer stoelen en tafels dan dat ik in menig restaurant heb gezien. Achterin de zaak hangt een beamer waarop een Cricket wedstrijd wordt geprojecteerd. Niet dat er iemand naar kijkt, maar ach, zo is er toch een beetje kleur aan de muur. De ober lispelt gebrekkig Nederlands en kijkt high uit zijn donkere ogen. De Belg wil een fles wijn bij het eten. Eigenlijk moet je in  zo’n restaurant natuurlijk geen wijn bestellen. Maar we doen het toch. Die smaakt naar azijn en ik weet het vrijwel zeker. Dit kan toch geen goed restaurant zijn?

FullSizeRender_3

Het voorgerecht komt snel: bruschetta. Als ik een hapje neem verwacht ik een kleffe toast met waterige tomaat maar ik ben verbaasd.  Het tomatenprutje op de bruschetta is vers, goed gekruid en echt lekker. De toast is knapperig. Ik begin eigenlijk wel zin te krijgen in de pizza die ik besteld heb. En als die wordt geserveerd ben ik echt met stomheid geslagen. Deze pizza klopt. Goede, dunne en krokante bodem. Daarop verse ingredienten, gaar en goed op smaak gebracht. Na mijn eerste hap realiseer ik me dat ik deze zaak totaal onderschat heb. Want bij de ingang is een open keuken met daarin een pizza oven. Je kan dus zien hoe je eten bereid wordt. En dat was in dit geval dus geen vies klein keukentje met een slaperige, rokende kok boven je eten. De Belg heeft een pasta met roomsaus. Moddervet maar om je vingers bij af te likken.

Waarom denk ik bij voorbaat dat deze tent niets is? Het eten is lekker, de ober is lief en het zit middenin het centrum. Wat is er mis met dit restaurant? Misschien is het enige minpunt de fles azijn waar we wel 20 euro voor moeten aftikken. En ja, je moet even door het sfeerloze interieur heenkijken. Als we weggaan geeft de ober lachend het visitekaartje mee: Casa Italiana. Het beste Italiaanse restaurant. Als ik de volgende morgen ook nog eens opgelucht constateer dat ik die nacht niets eruit heb gekotst ben ik helemaal blij en heb ik een nieuw favoriet adresje rond het Leidseplein gevonden.

Wat: Casa Italiana
Waar: Korte Leidsedwarsstraat 109, centrum
Waarom: omdat je jezelf weleens mag laten verrassen in hartje centrum
Website: casa-italiana.nl

About the author:
Has 72 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top