OURGROUND
No Comments

Dertigers: “De nieuwe verloren generatie”

new york couple 2

‘De jeugd heeft geen toekomst’ kopt het AD. Ik voel me niet aangesproken want ik zie mezelf niet meer als jeugd. Nee, bij ‘jeugd’ denk ik aan 16-jarige ‘Clearasil’ gebruikende pubers. Wanneer ik verder kijk, lees ik: ‘De twintiger en dertigers worden de nieuwe verloren generatie’. Shit. Dat ben ik.

Een baan en een woning schijnen buiten ons bereik te liggen. Dit heb ik de laatste week al meerdere keren online gelezen. Het doet me denken aan Carrie die het al verwoordde in SATC. Mijn lievelingsserie toen ik 16 was en nog Clearasil gebruikte; “In New York you’re always looking for a job, boyfriend or apartment.“ Nou, maak daar dus gerust Amsterdam van. Fijn, ik heb altijd al in New York willen wonen. Dat komt door dit driehoekje erg dichtbij.

Als er op OURGROUND een stuk wordt geschreven over ‘mannen zijn klootzakjes’ stromen de likes binnen. Ik ben blij dat mijn vriendinnen tegenwoordig onder de pannen zijn maar dat heeft wel wat bloed zweet en tranen gekost. Dat beseffen we ook allemaal en de groepsfoto van onze whatsapp-groep is dan ook veranderd in: “You can’t say happiness without penis”. Dat hoofdstuk is gesloten, ze leven nog lang & gelukkig. Voorlopig. Ik ben heel benieuwd over hoeveel jaar de eerste relatie stukloopt en de groepsfoto weer veranderd in ‘mannen zijn klootzakjes’. Maar dat terzijde.

hapenis

Terug naar het artikel en de woningnood. Net zoals dat m’n leukste en knapste vriendinnen het langst single waren ken ik genoeg sociale, gezellige meiden die nog steeds op zoek zijn naar een kamer. Een ka-mer, ik heb het niet over een huis met tuin of jacuzzi op het dak. Een simpele kamer begint tegenwoordig al vanaf 700 euro. Geen grappen. De huizenprijs is maar liefst met 4,9 procent gestegen volgens het CBS.
Het fenomeen AirBnB helpt natuurlijk ook mee. Maar eergister bereikte het echt zijn dieptepunt, ik zag een kamer van 9m2 voor 62,000. Het tuinhuisje van mijn ouders is nog groter. Iedereen die zoekt, geduld is een schone zaak. Even genoegen nemen met minder misschien maar ik heb uiteindelijk nog nooit iemand gehoord waarbij het niet is goed gekomen. Alleen dat het soms wel irritant lang duurt.. 

En dan nog zoiets, een baan. Ik zag op LinkedIn een vacature voor creative project manager bij Calvin Klein. De vacature stond nog niet een dag online en volgens de statistiek was er al 445 keer gesolliciteerd. Zelfs met een bestuursfunctie, stage in het buitenland en connecties, is het net als in de liefde en huizen, ook een beetje geluk hebben.
Maar zoals mijn vriend laatst heel lief zei: “Als zelfs vriend X (niet nader te noemen persoon) een baan heeft dan is er ergens in Amsterdam of omstreken, ook eentje voor jou. En zo is het maar net. Klein lichtpuntje lieve mensen: de vakantieperiode is net voorbij dus al het werk wordt weer opgepakt en de economie trekt ook weer aan. Al mijn werkende vriendinnen zeiden trouwens: “Als ik zie hoeveel functies er openstaan, in mijn tijd was dat echt niet zo”. Goed nieuws dus. Jammer dat de concurrentie zo moordend is maar hey, in het allerergste geval kan ik of jij, nog altijd tijdelijk in het tuinhuisje van je ouders wonen en SATC aanzetten. Remember: iedereen is op zoek naar een baan, vriend of appartement.

OG zondag

Zelfs degene die ‘t alledrie heeft wilt vast promotie of groter wonen. Oh, don’t we just love Amsterdam. Maar je weet ook wat ze zeggen over New York toch? “If you can make it here you can make it everywhere.” Go get ‘m tigers.

 

Voor de oplettende lezer: dit artikel is eerder verschenen en inmiddels zit Tammie er warmpjes bij in haar Amsterdamse stulpje met haar vent en heeft ze zelfs haar droombaan gevonden. En je weet het hè…”vriendin X”. 

About the author:
Has 44 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top