OURGROUND
No Comments

Een Pleidooi voor de Stringbikini

Als ik aan Zuid-Amerikaanse vrouwen denk, zie ik type Gloria Estefan en in een heel riante hersenspinsel Giselle Bündchen voor me. Slanke supermodelachtige wezens, met lang donker haar of met een lichte natuurlijke coupe soleil; mooie symmetrische mokkakleurige gezichten; een even proportioneel uitgelijnd lichaam waarvan je je afvraagt hoe de oogstrelende combinatie van die platte buik en slanke giraffenledematen met enorme voluptueuze bil- en borstpartij mogelijk is. Dat de Colombiaanse en Braziliaanse Dokter Schumachers hoogtij vieren en goede zaken doen in deze landen daargelaten. Niet gek trouwens in landen waar de zon altijd schijnt en waar veel vrouwen leven onder het motto: ‘hoe minder stof, hoe beter’.

Dit beeld van la latina typical, werd enigszins vertroebeld tijdens mijn reizen naar Latijns en Centraal Amerika. De verleiding van gefrituurd eten ligt daar namelijk nogal op de loer. In Colombia, Brazilië, Panama, Nicaragua en Costa Rica is het best normaal om dagelijks gefrituurde kip en gefrituurde tosti’s (!) als lunch te eten. Wanneer je bijvoorbeeld stopt bij een tankstation is er simpelweg vaak geen andere optie te bekennen, dan het gefrituurde rakkertje dat onder de warmhoudlamp op je ligt te wachten. Daarnaast zijn veel landen hier met de VS te vergelijken wat betreft de hoeveelheid fastfood ketens. Een van de populairste in Colombia is de ‘Pollo’ kip-keten. Daar worden Kentucky-like hoeveelheden gefrituurde kip verkocht. Het boegbeeld van de keten is een cartoonachtige kip, die het ‘toppie’ gebaar maakt met een opgestoken vleugelduim omhoog. Ja, Pollo is vast een heel blije kip.

Niet gek dus, dat een deel van de inwoners van Zuid- en Midden-Amerika een maatje meer hebben. Des te duidelijker wordt het maatje-meer-fenomeen doordat veel Brazilianen houden van weinig stof, fluorescerende kleuren, niet-cellulite-camouflerend textiel, en zich bovenal niet schamen. Met de Braziliaanse stringbikini als ultieme boegbeeld. Hoe oud, jong, zwaar of slank ze ook zijn: iedereen draagt hier deze ieniemienie-bikini. In Rio de Janeiro lopen vrouwtjes van 70 met een groter bierbuikje dan hun man en billetjes als Maracujaschil te paraderen in een fluorescerend groen exemplaar alsof ze de Koningin Carnaval van Rio zijn. Prachtig!

Want voelen wij, Hollandse meisjes, ons niet allemaal een tikkie onzeker wanneer we bij de eerste lentezon mei onze witte lijfjes moeten ontbloten voor een sprong in ’t IJ? Doet dat ene putje of plooitje je dan ook soms voelen alsof je Hollands Hangbuikzwijntje De Eerste bent? Google op zo’n moment dan voortaan een plaatje van een random strand in Brazilië, waar de buikjes en sinaasappelbillen je om de oren vliegen. Gedaan? Echt? Zo verschrikkelijk zijn die billen bij nader inzien toch allemaal niet? Vanaf heden bepleit ik daarom: heel Amsterdam aan de stringbikini. Want, weldra hier de billen in hun werkelijke vorm ons om de oren zullen vliegen, raken we aan hun eigenlijke vorm gewend. Door te weten dat onze zusters ook heus de perfecte bil niet hebben, zullen we ons wellicht binnenkort bij die eerste dag in mei misschien iets minder voelen als Erika, en iets meer als Giselle. Of als die ene oma uit Rio: met meer swagger dan Queen Carnaval herself.

Wat: een pleidooi voor de stringbikini
Waar: het liefst overal
Waarom: omdat iedere bil prachtig is
Website: stringbikini.nl

Afbeeldingsbron: https://www.instagram.com/p/65yYCYqlit/?taken-by=purplehaze75 
About the author:
Has 122 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top