OURGROUND
1 Comment

De Amsterdamse huiself

NannyJe kent haar misschien wel. Het is dat meisje met die bruine paardenstaart. Met die vriendelijke ogen en die zachte stem. Dat meisje dat nauwelijks opvalt en misschien wel tussen het meubilair past. Ze heet Sophie, Roos, of misschien wel Caty. Ze studeert aan de universiteit en verdient bij als nanny, foodtruckslaaf of administratief muurbloempje. Zolang het maar schuift.

Terwijl ze haar vrije dagen vult met poepluiers verschonen, mayonaise in zakjes pompen of biertjes tappen tijdens het zoveelste foodfestival, denkt ze aan de mooie tijd dat ze zelf nog een luier droeg. Toen ze haar sporen verdiende met het leggen van een perfecte drol in de wc, in plaats van met het opruimen van een minder perfecte drol net naast de plee.

Ik noem haar in het geheim de Amsterdamse huiself. Ze maakt schoon, ze zorgt voor kinderen van ouders die het breder hebben en daarom slapen in een grote kamer op een a-locatie. Ze staat ook geregeld voor de NS in een gele hes of in de frietkar met een goudgeel vetlaagje op haar gezicht. Echt tijd om na te denken wat ze eigenlijk met haar toekomst wil doen heeft ze niet. Dat doet ze heel soms, als ze in een telefoongesprek met haar moeder een goed verhaal vertelt over haar vrijetijdsbesteding. Ze poetst als ze thuis komt haar tanden en wast onder de douche het restje babypoep van haar armen om snel naar café de bedstee te vertrekken.

Wanneer haar vriendje op een doordeweekse avond hoopvol een paringsdans inzet, probeert ze hem te ontwijken door een potje Capoeira in te zetten. “You don’t get one of my 5 hours of sleep, sex is dangerous!” Ze had vorige week een nacht zo weinig geslapen dat ze tijdens het aankleden van de oppaskoters een gat in het Chanel-pak van Vlinder knipte, en het prijskaartje miste. Toen ze zag dat ze voor de prijs van dit glittertenue twee weken patat moest bakken, dan wel benen moest harsen op de vrouwenbeurs, zette ze Vlinder voor de tv en opende de snoepla voor wat denkenergie. Wil ze haar leven als huiself voortzetten? Zonder ooit een levensgenieter of durfal geweest te zijn? Zijn de euro’s van nu niet ondergeschikt aan de levenservaring die ze op zou doen als ze wat meer risico zou nemen? Het meisje kijkt naar haar handje vol zoete mest en besluit dat het tijd is om het muurbloempje in haar om zeep te helpen.

Schermafbeelding 2016-08-16 om 22.49.07Als de oppasmoeder na een avondje Champagne lurken thuiskomt wordt er weinig aandacht besteed aan het Chanel fiasco. De huiself krijgt zelfs twee euro fooi vanwege de snoepla die zo blinkend schoon en leeg blijkt en de elektrische kinder-Jeep die ze uit frustratie glimmend heeft opgepoetst. Ze stapt op haar fiets, met de geur van andermans shit nog vers in haar geheugen. Het is tijd om haar carrière als shitfixer aan de wilgen te hangen. Liever buikloop na een feest dan andermans shit nadat er precies niks leuk is geweest.

 

 

Processed with VSCO with p5 preset
Uiteraard is dit schrijfsel weer uit de pen van Catherina gekomen! Na haar ode aan Amsterdam is onze nieuwe OURGROUND telg over haar passie ‘vreten’ gaan pennen en schreef ze de mega hit: de Amsterdamse superficial succesformule. Ze schrijft met een gezonde dosis liefde en toewijding, voor OURGROUND maar ook op haar eigen blog. We zijn blij en vereerd met deze top aanwinst in het team! 

 

Tagged with: ,
About the author:
Has 132 Articles

1 COMMENT
  1. laura

    Waar gaat dit over en waar gaat het heen (hint: nergens)

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top