OURGROUND
3 Comments

Kunst kijken met Peter Pannekoek

rsz__dsc6229

Peter Pannekoek en ik ontmoeten elkaar in de ontvangsthal van de ‘Badkuip’, zoals het Stedelijk Museum liefkozend wordt genoemd door buurtbewoners. Onszelf mentaal voorbereidend op een potje serieus kunst loeren, krijgen we allebei het gevoel op field trip te zijn. Het voelt een beetje als spijbelen, zo overdag in het museum, alsof we iets stiekems doen. Giechelend  huppelen we de trap op. Vandaag lopen Peter en ik een rondje over de verse tentoonstelling ‘Mach Dich hübsch’ van Isa Genzken. Isa wie? Oké, een korte introductie is wel op zijn plaats. Voor de parttime kunstbarbaren onder ons: Isa Genzken komt uit Berlijn en wordt gezien als “één van de meest controversiële kunstenaars van haar generatie”.  Dat controversiële wordt naar mijn mening nét iets te vaak aangehaald tijdens pogingen kunstenaars te beschrijven. Maar een voorzichtige wiki-search voorafgaande deze kunstroute leert ons dat Isa’s wel inderdaad een beetje (*kuch*) anders is. Extreem veel kleur, rare materialen en hier en daar wat barbiepoppen. Oke Isa, you’ve got our attention. Kom maar door!

rsz__dsc6210

Kunst. Het is me wat. Peter is in wezen ook een kunstenaar. Elke vrijdagavond neemt hij bij DWDD de week door, speelt daar op z’n dooie gemak in op de zin-en onzin van het wereldnieuws en heeft daarbij de lachers op z’n hand. Reteknap. En bewonderenswaardig. Vandaag betreed ik dus een museum met een kunstenaar, om het te hebben over het werk van een andere. En dat terwijl mijn museumjaarkaart de scanner bij de controlepoortjes al precies een heel jaar niet heeft gezien. Rrrright.

Gelukkig tref ik Peter, grappenmaker van beroep, en blijkt al na de eerste tien minuten dat kunst kijken met een zo’n soort kunstenaar allesbehalve pretentieus en moeilijk is. Daar helpt Isa trouwens ook aan mee.  Want haar kunst is zoals gezegd best wel spraakmakend, gek en soms zelfs ronduit clownesk. Menig critici ligt er zelfs om in een deuk, zo lezen we in de flyer. Uh-uh. We struinen langs haar laatste werk: gipsen koppen versierd met glitterende zonnebrillen,  koptelefoons en….én een bloedrode dildo. Nonchalant en zo lijkt: lukraak geplaatst ergens onderaan de sokkel. Een schaterlach ontglipt ons, een strenge blink van de hulk-achtige bewaker volgt. We zwijgen, want oeh, het voelt ineens een beetje oneerbiedig om te lachen in het huis van grootmeesters. Daar krijgen we snel schijt aan als we doorlopen en de rest van Isa’s werk zien. Soms lijkt op een stellage gemaakt van mijn carnavals-verkleedkist, soms kijken we naar een minutieuze barst in een blok beton, verwijzend naar de val van de Berlijnse muur. Vrij tegendraads en tegenstrijdig, inderdaad. 

Tijdens het lachen en kijken vraag ik Peter naar zijn kunstverleden, en heden en voorzichtig ook, de toekomst. Want geëngageerd als hij is, zou je toch kunnen verwachten dat er een zekere gezonde interesse is? En ja, dat is er dus. Al is het -zoals verwacht- alles behalve pretentieus en moeilijk, maar eerder nieuwsgierig en verwonderlijk. Een museumjaarkaart siert zijn portemonnaie, en die laat hij iets vaker vlammen dan ik die van mij. Het Stedelijk is wel zijn favoriet en dat komt door alle coole kunst.

“Een tijd geleden stond ik hier een Karel Appel te bestuderen, van heel dicht bij. Ik voelde een nies opkomen, maar voorzag verder geen direct gevaar. Helaas heb je er soms zo’n verraderlijke nies tussenzitten, zo’n nies waarbij er een stukje vochtig slijm zó tussen je handen (die natuurlijk netjes voor zijn mond zweefden) tegen die bloedmooie Karel Appel vliegt. Niemand keek, maar ik voelde me toch wat naar, schoot zo’n bewaker aan en wees hem op deze oneffenheid. “Nee, dat meneer, dat hoort zo. Dat is een Karel Appel” kreeg ik terug. Natuuuuurlijk, meneer de bewaker. Natuurlijk. Dat is een rasechte Peter Pannekoek”.

Na dit mooie verhaal lopen we een, voor Isa’s doen, kleurloze kamer binnen. Aan de muren sieren zo’n 10 evengrote stukken vliegtuig de muur. De gesloten en onder gekladde ramen maken me ietwat claustrofobisch. Verafschuwd sta ik als mens met vliegangst naar de stellages te kijken, en vraag Peter naar z’n mening. “Prachtig, maar vooral omdat jij er zo slecht op gaat”. Thanks joh. Toch kiest hij niet dit, maar een ander opmerkelijk stuk uit Isa’s collectie uit als zijn favo. Eén van de lucifer-achtige, ingenieus gebouwde voorwerpen die daar maar een beetje op de grond liggen. “Juist omdat ze liggen vind ik het spannend. Het is gewoon wachten totdat er iemand over struikelt, dat maakt het fascinerend. Ikzelf zou er echt heel makkelijk over kunnen struikelen. Kijk nou! Dit is toch struikelgevoelig?”. Gelijk moet ik hem geven, het is zelfs knap dat alle stukken er nog ongehavend bijliggen (ondanks de strenge quasi-reprimandes van de bewakers). 

rsz__dsc6289

Ook ben ik benieuwd naar wat Peter zou doen als hij en Isa een dag van kunstvorm zouden wisselen. Peter maakt dus geen kunst in de vorm van een grap, maar in een kunstwerk, een stellage, Isa-style. “Een mind-fuck zal het worden, en pure mind-fuck. Mensen vol-le-dig op het verkeerde been zetten. Stel je bijvoorbeeld een museum voor waar helemaal niets staat. Jij als bezoeker komt binnen, bent in de war terwijl de rest van de bezoekers en medewerkers doen alsof er niets aan de hand is. Eén grote act. Dat zou ik doen”.

En ik zou komen kijken, Peter.

Wat: op field trip met Peter Pannekoek
Waar: De Badkuip a.k.a. Het Stedelijk Museum
Waarom: Een cultuurshot is als een griepprik
Website: Isa’s tentoonstelling: Mach Dich hübsch 

 

About the author:
Has 100 Articles

3 COMMENTS
    1. Charlotte

      We zullen onze eindredactie weer even aanscherpen!

  1. Chris

    Jammer dat de schrijfster van het artikel niet even de moeite heeft genomen om ook maar enigszins iets inhoudelijks te schrijven over Genzken of haar kunst.
    Hier en daar een titel van een werk zou niet misstaan, in mijn mening.
    Zo is die ‘lucifer’ waar Peter zo fan van is, onderdeel van het werk Ellipsoids and Hyperbolos.
    Het is natuurlijk leuk om te lezen wat mensen van kunst vinden, maar het zou fijn zijn als de kunst ook benoemd wordt.

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top