OURGROUND
No Comments

Waarom nachtelijke vreetsessies de meest vruchtbare momenten voor een foodbaby zijn

Nachtelijke vreetsessies ourground

Nachtelijke vreetsessies: ze zeggen dat het de sluipmoordenaar voor je gewicht is. Nou, in dat geval laat ik mij vrijwillig omleggen. Niets heerlijker dan een patatje na een avond drinken. Misschien is het zelfs wel mijn favoriete onderdeel van de avond. 

“Vandaag doe ik aan de lijn” betekent in de nacht vrijspel

Sinds een poosje probeer ik wat gezonder te leven. Het zal januari wel geweest zijn, daar gaat het altijd mis. Met het opstellen van de goede voornemens, voel ik altijd de druk om mij ook iets goeds voor te nemen. Dit jaar doe ik mee aan de gezondheidshype en is de utopie: de boel daar beneden weer een beetje in het gareel te krijgen. Maar er is een terugkerende situatie waarin ik mij niet kan beheersen. Een situatie waar elke keer mijn instinct weer de overhand neemt.

Night Eating Syndrome

Ze hebben er zelfs een fancy naam voor: het Night Eating Syndrome (NET), ook wel een wetenschappelijk onderzochte oorzaak van obesitas. Uhh, okay omg. Dat klinkt niet best. OBESITAS? Nu ga ik echt kappen met die verdomde nachtelijke vreetsessies.

De nachtelijke vreetsessies: zo gaat dat dus.

Tot het vrijdag is. Er gebeurt iets wonderbaarlijk met mij zodra ik mijn eerste handje bier naar binnen giet. Mijn lichaam krijgt de enorme behoefte zich te vermenigvuldigen. Zich op te hangen aan wilskracht en tunnelvisies.

Zo sta ik het ene moment gezellig te keuvelen met vrienden, terwijl ik het andere moment apathisch visioenen sta te ontvangen van vetgele patat paleizen. Zonder schaamte Google ik tijdens het gesprek welke stekkies nog open zijn rond dit tijdstip om de ‘the hungry and in need’ van voedsel te voorzien. Ikzelf dus. 

Als sneeuw voor de zon verdwijnen ze dan, die goede voornemens

Ik doe nog wel even alsof ik naar de vriend in kwestie sta te luisteren, voordat ik mijn biezen pak. Ik kijk zonder gène naar zijn baard, waar nog een stukje ei in hangt en fantaseer over een druipend broodje eigeel. Beetje mayo, of toch sambal? Ik ruik zijn knoflookadem en twijfel om hem te zoenen, gewoon om even te proeven. In het beste geval kan ik nog dat laatste stukje döner weg peuteren tussen zijn voortanden. Ik zie een zielig verlaten bitterballetje liggen. Denk er serieus over om het te adopteren. Zo kan ik het stukje frituur mijn eigen vlees en bloed maken. Als sneeuw voor de zon verdwenen zijn ze: die goede voornemens. 

Nog geen 10 minuten later zit ik dan op mijn fiets. De gele tekens van de hemelpoort verschijnen in de verte. Oh Leidsestraat leid mij de weg. De weg naar een visburger, een patatje met van alles, een milkshake en een eeuwige relatie met een McFlurry. Ik maak kennis met wat lotgenoten. We delen een frietje, we praten nauwelijks maar we begrijpen elkaar in stilte. Dit is goed eten. Dit is goed leven.

Zielsgelukkig duik ik vervolgens mijn bed in. Zonder buiten de lijntjes gekleurd te hebben heb ik vanavond toch intercourse gehad, resulterende in een driedubbele foodbaby. Ik aai zachtjes over mijn buik. Slaap lekker oh mooi stukje zelf. Morgen weer gewoon naar de groenteboer. Drankvlekken uit mijn geheugen wassen met een spinazieshake. 

Processed with VSCO with p5 preset

Catherina is back! Na haar ode aan Amsterdam is onze nieuwe OURGROUND telg vervolgens over haar passie ‘vreten’ gaan pennen. Ze schrijft met een gezonde dosis liefde en toewijding, voor OURGROUND maar ook op haar eigen blog.  En daar kunnen wij alleen maar blij van worden, heel blij! Catherina Go Go Go!

About the author:
Has 132 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top