OURGROUND
1 Comment

Prachtig Plantage

plantage 1 FullSizeRender IMG_1717

In het prachtige pand waar ooit de studio’s van ‘Pauw & Witteman’ en ‘De Wereld Draait Door’ gevestigd waren zit nu een grandcafé met allure. Bij binnenkomst valt me  meteen iets op. Bij de Plantage zitten, uhm… netjes uitgedrukt: babyboomers. Je kent ze wel: mensen van 50+. En dan ook nog veel van het type: vrouw,  Cora Kemperman vilten ketting en moderne Hans Anders bril. Jammer. Ik vind het stiekem leuk om tijdens de lunch te kijken naar zakenmannen in pak, studenten die hun kater verwerken en jonge moeders die bijkletsen. Maar nu kijk ik naar paarse monturen, rood geverfd haar en leren rugzakjes (is blijkbaar hip onder de vrouwelijke babyboomer).

De lunchkaart heeft veel te bieden. Keuze uit goede broodjes, oesters, salades en soepen. De borden die ik voorbij zie komen zien er prachtig uit. De keuze is snel gemaakt maar de bestelling is helaas niet snel gedaan. Eerst gaat het mis met de thee en cappuccino. De jus d’orange is op, dus daar moeten we op wachten. Een kwartier later is er nog geen thee en cappuccino gearriveerd en krijgen de buren een verse jus d’orange op tafel. Dan eten bestellen. Twee woorden, negen letters. DUURT LANG. We zijn toevallig geen grijze dakduiven, dus we vallen toch wel op zou je denken. Bij het dessert moeten we bijna weer 20 minuten wachten op een glas wijn. Daarvoor krijgen we dan excuses en een wijntje van het huis. Maar de minpunten hebben ze dan al in de pocket. De bediening is echt alleraardigst; kunnen ze het gewoon nog niet aan en zijn dit opstart foutjes?

Gelukkig is het eten dat uiteindelijk verschijnt verrukkelijk. De salade van spinazie, dadel, witte kaas en amandelen heeft een perfecte dressing. En ook de olijfolie die bij het brood wordt geserveerd is heerlijk. Mijn tafelgenoot heeft ‘mojama’; gerookte tonijn. Een recept uit Zuid Spanje. En inderdaad; één hap en je waant je op het terras in Sevilla. Toe een stukje cheesecake dat prima is maar niet briljant en Spaanse churros; soort oliebol achtige slierten met een stukje ijs. Iets wat ik nooit meer bestel (omdat ik een half jaar in Spanje heb gestudeerd en me s’ nachts na het stappen ziek at aan die dingen) maar ze smaken wel als de echte churros uit Spanje.

Conclusie: je moet wel even de tijd nemen om hier te gaan eten, maar ik ga hier terugkomen. Met mijn ouders, want die gaan dit geweldig vinden. Het eten is lekker en ik ga duimen dat die bediening beter gaat worden.

Wat: Cafe restaurant de Plantage
Waar: Naast Artis                                                                                                                                                                                                       Waarom: een mooie en leuke plek met heerlijk eten                                                                                                                                      Website:
cafedeplantage.nl 

About the author:
Has 72 Articles

1 COMMENT
  1. sjaak

    Jeetje, je gaat wel een hoop in die laatste alinea.

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top