OURGROUND
No Comments

DE SCHOOL..NOOIT MEER PAUZE

Net zoals het gaaf is om te zeggen dat je tarwe gras drinkt voor je ontbijt, is het tegenwoordig ook een dingetje om te zeggen dat je naar De School bent geweest. En waarom? Omdat De School is opgezet door de oude eigenaren van de Trouw. De Trouw had alles wat een nachtclub moest hebben om elke keer weer een speciale avond te beleven. Maar geldt dat ook voor De School?

school

De nieuwe club in West is gevestigd in een oud school gebouw, waar voorheen een technisch ROC zetelde. Met elementen als een fietsenstalling, aula, een schoolplein en klaslokalen zou je verwachten dat het misschien wel dezelfde vibe als de Trouw kan creëren. De eerste keer dat ik er kwam, was het vrij laat. Maar als vooraanstaand party exemplaar dacht ik zeker te weten dat ik, hoe dan ook, kon binnenkomen. Ik was met mijn scharrel die er eenzelfde eigendunk op nahoudt door hele andere redenen weliswaar, maar helaas.. ons werd keihard de toegang geweigerd. Ik had niet eens m’n stiletto’s aan, maar een Berghain waardig petje op mijn hoofd. Hoe dan?
Met een platgereden ego droop ik af op weg naar de laatste drupjes wijn in mijn eigen ijskast en de sounds uit de mediamarkt boxjes van mijn huisgenoot. Mission Failed!
Dat het rigide deurbeleid een club interessanter maakt is zo oud als het pontje naar Amsterdam-Noord, maar potverdomme het is wel waar! De keren daarop heb ik me toch wat vroeger gemeld en ook die keren kostte het me een heel tussenuur om binnen te komen. Ik werd onderworpen aan een heuse overhoring. Gelukkig had ik mijn huiswerk gedaan en wist ik alle DJ’s van de voorafgaande weken keurig in chronologisch volgorde op te noemen en jahoor… Ik was binnen!

de school2Positief punt is dat de doorbitch geen spicegirl halsband om heeft, travestieten gezicht of retro bontjas aan, maar gewoon een kort pittig twerk kapsel en dito bergschoenen draagt. Onder het genot van klassieke muziek wordt je jas aangenomen door opvallend volk linea recta afkomstig van de Ruigoord family. Fine, ik ben al ziek blij met deze unieke entree van een Amsterdamse club. Eenmaal binnen mag ik luisteren naar de deunen van Job Jobse. Dan kan er weinig meer fout gaan. De zaal waar het allemaal gebeurt doet me denken aan de onderste verdieping van een parkeergarage. Zo’n setting in horrorfilms waar je al bang wordt van een vrouw met een kinderwagen. Een pakje peuken haal je uit het automaat door je paspoort eerst te scannen in een supersonische CRrom gleuf vastgeklemd aan het automaat. Hoeze big smoking brother? Futuristisch? Nou nee, het past niet echt bij een parkeergarage uit een horrorfilm vind je wel? Daar vindt je de pakjes peuken gewoon onder de ruitenwissers van de auto’s. Oké, ik dwaal af. Rokershok met R&B muziek en schoolpleinachtige stenen banken is zeker goedgekeurd. De WC’s doen me denken aan de spannendste plek van school waar je uren onopgemerkt kan spijbelen. Dubbelcheck dus. Even spiegelen, dat mag, maar als ik wil terug gaan naar de parkeergarage heb ik waarschijnlijk de slagboom gemist.

school3

Het is een doolhof en ik kom duizend keer terug bij de klassieke-muziek-jassen-ruimte. Ik zie geen hand voor ogen! En dat heeft niks te maken met mijn status quo die daar ook wel eens aan kan bijdragen, maar meer aan de grimmige belichting overal. Het is een fucking spookhuis! Ik vind het fijn als ik met mijn verzopen feesthoofd niet te opvallend ben, maar dit is echt niet te doen. Iedereen meteen kwijt, maar wel direct nieuwe vrienden gemaakt. Is dat dan expres gedaan? Je gaat vanzelf praten met alle mensen die naast je staan want verder dan je neus lang is kan je gewoon echt niet kijken. Van mij mag het licht best wel iets feller, zodat je de hele sfeer van de club proeft en je je scharrel gewoon terug kan vinden. De andere keren dat ik er ben geweest, deelde ik precies dezelfde mening. De mensen zijn chill, gewoon iets anders dan zien-en-gezien worden clubs, de muziek is elke keer weer een verrassing en de setting is toch wel erg bijzonder. 

Dus gaat dat zien of dus niet zien, maar voelen.. ervaar de grimmige vibe en kijk of het je bevalt. Zet zo’n campinglampje op je hoofd en neem je paspoort mee voor het peukenautomaat. Laat je dokter martins thuis, maar doe je lak laarsen aan. Haal je fashionable vissengraat eruit en verf je haar blauw. Gooi je over-sized regenjas weg en koop een lieveheersbeestjes cape. Niks old school…Next level dus. Zorg dat je je DJ huiswerk hebt gedaan, anders wordt je rustig van school weer naar huis gestuurd. Hopelijk kom je dan langs de techno conciërge en voel je je een echt scholiertje waar je voor het eerst niet wacht op de pauze.

eli

 

Tattuuuutt!! Daar is ze weer! Onze Moppie-blogger Eliaan. Deze kastanjebruine beauty houdt wel van een droogje en een natje. En ze is ook nog zo lief om daar voor ons een lekker verhaaltje over te schrijven! Het uitgaansleven is voor deze schone geen onbekend terrein. Zoals je kan lezen heeft deze dame een uitgesproken mening maar zo puur, eigen en lief kom je ze niet snel tegen. Wij zijn verliefd.

Tagged with: ,
About the author:
Has 132 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top