OURGROUND
No Comments

’t StraatNieuws #1: Dat brengt Nieges!

Amsterdam biedt niet iedereen een dakkie boven het hoofd. Sommige moeten het regelmatig doen met de sterrenhemel. Daarom introduceren we bij OURGROUND een nieuwe rubriek: op date met een zwerver. We ontfutselen hun persoonlijke verhaal onder het genot van een heerlijk maaltijdje in een van onze favo restaurants. Deze keer wisten we Mr. Nieges te strikken voor onze date met zwerver Patric. Catherina ging op pad met een missie: het leren kennen van deze Amsterdammer.

 

Niks geen knorrende maag of een droge keel, ik neem deze stadsgenoten dan ook graag mee naar onze favoriete spots. De eerste ontmoeting bij Meneer Nieges verliep wat anders dan gepland. It’s in the name I guess..

 

Het is maandagavond 30 januari. Ik mag de vriendelijke Patric, ook wel de straatsurfer, meenemen naar Meneer Nieges voor een hapje eten. Na wat gieren en lullen, zitten we gezellig aan een van de hoge tafels te genieten van het prachtige uitzicht over het IJ. Patric met een Fanta in zijn hand, ik met een Ijwitje. De boel kan niet meer stuk zou je denken.

 

Patric verkoopt het straatnieuws op de Rijnstraat. Altijd met een brede glimlach en een uitgestoken hand om je met je boodschappen te helpen. Hoewel zijn Nederlands gebrekkig is, gaat het gesprek met veel wederzijds begrip. Ik vraag wanneer Patric voor het laatst een warme maaltijd in alle rust heeft mogen verorberen. Hij kijkt me twijfelend aan: “veel stress”, is het enige wat hij hierop te zeggen heeft.

 

Ietwat beschaamd wijst de straatsurfer naar zijn fleezetrui. “This is no good for a dinner here”. Ik kijk naar het kleurrijke patroon en glimlach breed. Hij had geen betere outfit aan kunnen hebben, zo tussen het vrolijke interieur van Meneer Nieges. Nadat ik hem ervan overtuigd heb dat hij er hartstikke goed uitziet, gaat er een telefoon. Patric blijkt een prepaid telefoontje te hebben en het ding gaat vrij hysterisch af. Hij kijkt niet heel vrolijk als hij opneemt. De geërgerde blik verandert echter langzaam in een boze grimas. Zijn Turks gaat een stuk vloeiender dan zijn Nederlands en hij is duidelijk in een heftige discussie verzeild geraakt.

 

Terwijl hij na tien minuten ophangt kijkt hij me somber aan. “Ik moet gaan. Heel sorry.” Verbaasd vraag ik wat er aan de hand is. Hij vertelt dat hij een mevrouwtje heeft en dat zij niet blij is. Hij verontschuldigt zich nogmaals, kust mijn hand en verlaat met gebogen hoofd de tafel. Ik kijk hem na, terwijl het vriendelijke meisje van Meneer Nieges mij komt vragen of alles okay is. Ietwat gegeneerd leg ik uit dat mijn tafelgenoot het voor gezien houdt. “Hij heeft het nog geen kwartier met mij volgehouden”, grap ik wat ongemakkelijk. De eigenaar vergezelt ons en legt lachend uit dat het eigenlijk wel bij Meneer Nieges past, een dergelijk verloop van de avond. Immers betekent Nieges ook wel dat brengt ongeluk op zijn Amsterdams. Ik krijg zonder het te vragen alsnog een heerlijk visje voorgeschoteld.

 

Terwijl ik rozig en met een hoofd vol schrijverszin Meneer Nieges uitstap, zie ik plots de straatsurfer met een kleine, in wol verpakte vrouw staan. Zijn moppie doet me een beetje denken aan crazy eyes uit Orange is the New Black. Alleen dan zonder het vriendelijke karakter. Ze begint tegen mij te tieren wat ik met haar vent doe, en eist dat ook zij wat te eten krijgt, aangezien ze naar eigen zeggen ook weet wat het is om dakloos te zijn. Ik probeer uit te leggen dat dit helaas niet meer gaat lukken, waarop ze mij aan de kant schuift en gewoon doorloopt naar de ingang. Patric kijkt naar de grond en volgt zijn vrouwtje zonder op te kijken.

 

Even sta ik in de stille donkere nacht mij af te vragen waar the fuck ik nu weer in beland ben geraakt. De bezeten blik van de vrouw geeft mij een hoogst ongemakkelijk gevoel en tot mijn schaamte moet ik aan mezelf toegeven dat ik bang ben. Ik verman me en loop het duo achterna. Ik ga die arme Meneer Nieges toch niet opzadelen met mijn Nieges.

 

Het kost mij twintig minuten en een biertje om de vrouw ervan te overtuigen dat het tijd is om te gaan. Ze geeft pas echt toe nadat ik haar beloof dat we met de taxi terug zullen gaan naar hun favoriete stekkie. Terwijl de vrouw mij begint uit te leggen dat ze “laatst was opgepakt voor het stelen van een fiets, terwijl er spraken was van onschuld aangezien ze hem alleen wilde lenen”, kijkt de vriendelijke taxichauffeur mij veelbetekenend aan. Ook hij zit niet op het stelletje te wachten. Terwijl de twee half schreeuwend, half in voorspel beland eindelijk de taxi uitgaan, spreekt hij mij tijdens het betalen bezorgd toe. “Ze zijn Turks he? Ik ben ook Turks. Ik zou een beetje oppassen als ik jou was. Het waren geen nette praatjes die ze hielden. Moet ik je nog ergens afzetten?” Ik bedank hem voor zijn goede zorgen en stap zogenaamd stoer de auto uit. Terwijl ik hevig wapperend naar het woest discussiërende duo zwaai, loop ik in tegenovergestelde richting en versnel ik mijn pas nog iets om er zeker van te zijn dat ze mij niet op hun geleende fiets achtervolgen.

 

Afijn. Een succes? Zeker! Meneer Nieges was een geweldig restaurant en hun gastvrijheid was de beste Patric gegund. Zijn mevrouwtje en haar geleende fiets hoop ik de komende tijd misschien wat minder tegen het lijf te lopen..

 

Meneer Nieges

Meneer Nieges bood OURGROUND een dinertje voor twee aan om een thuisloze van een volle buik en een vrolijke grijns te voorzien. Het prachtige restaurant bevindt zich vlak bij Centraal Station en biedt een geweldig uitzicht over het IJ. Het eten is om van te smullen en de ambiance is Amsterdams gezellig. Een echte aanrader dus

 

Westerdoksdijk 40,  1013 AE Amsterdam +31 20 215 9482

 

Facebook checken? Klik hier!

Instanieuwsgierig? Drukkkkunnnnn

About the author:
Has 9 Articles

Uiteraard is dit schrijfsel weer uit de pen van Catherina gekomen! Na haar ode aan Amsterdam is onze nieuwe OURGROUND telg over haar passie ‘vreten’ gaan pennen en schreef ze de mega hit: de Amsterdamse superficial succesformule. Ze schrijft met een gezonde dosis liefde en toewijding, voor OURGROUND maar ook op haar eigen blog: www.thewritersblog.com. We zijn blij en vereerd met deze top aanwinst in het team!

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top