OURGROUND
No Comments

The Roaring 20’s: hoe het Forever Young gevoel bedreigd lijkt te worden door complexen

20_OURGROUND

Forever young, het lijkt een bedreigde levensinstelling. De kwalen, complexen, en hypes die vroeger enkel door roddel en achterklap ons jonge koppie binnendrongen, zijn nu hip. Moeten we ons allemaal met dit soort volwassen drama’s bezighouden of kunnen we nog gewoon heerlijk ons kop in het zand steken?

Midlife crisis

Neem nou de midlife crisis. Het was zoiets waar je moeder en haar nog net-niet middelbare vriendinnen over roddelden tijdens de na-zit van jouw tennis-, blokfluit-, jazzballetclubje. “De man van Petra! Die hééft me toch een rood racemonster gekocht! En die nieuwe vriendín!!!! De sloerie… ja, Erwin zit duidelijk in een dikke vette midlife”. In mijn ogen klonk dit altijd treurig. Een half-grijzende, half-kalende man die intens bang is om oud te worden. Angstvallig vasthouden aan jeugdigheid, vervlogen schoonheid en coolness. And thát’s not very cool.

Het Peter Pan-syndroom

Het Peter Pan-syndroom, een gevalletje Benjamin Buttoning. Forever young willen blijven is altijd al een hype geweest, behalve voor de mensen die écht niet meer met semi-jeugdigheid wegkomen. Die al zo rimpelig zijn als een kippekont en waarbij het grijs niet hip uit een potje komt. De rest? De rest die botoxed, verft en spuit er op los. En eerlijk toegegeven, als die frons rimpels in mijn voorhoofd gaan lijken op loopgraven, schroom ik de fillers denk ik ook niet meer. Maar toch, het lijkt met mijn 26 lentes jong nog steeds iets voor de toekomst. Ouderdom is nog ver, ver weg.

keuzestress

En die mindset lijkt omarmd te worden. Het Parool kopte bijvoorbeeld dat de quarterlife crisis het dertigersdilemma verstoten heeft. Twintigers tobben er op los, zijn nu al gehaast bezig met bucketlists en feesten zich een slag in de rondte. De twintiger is veelal single en heeft het godsgruwelijk druk met allerlei datingapps, waardoor het leven zowel voorspelbaar wordt als dat het keuzestress oplevert. De twintiger krijgt bovendien veel op zich af, schijnt bang te zijn oud en volwassen te worden en zet daardoor de hakken in het zand.

forever-young-art-cool-photography-Favim.com-540688

En dat. Dát is precies wat ik om mij heen ervaar. Vriendin X ontpopt zich met de jaren tot een steeds groter feestbeest. Drie festivals in een week naast een full-time baan? No problem. Vriendin Y zei laatst een million-dollar job op om zich creatief te ontplooien, moet kunnen toch? Hypotheken zijn eng en een gapyear 2.0 is het he-le-maal. Onze ouders, de (verwende) babyboomers hangen doodsbenauwd aan de telefoon “Maar schat, en je pensioen dan? Wil je binnenkort niet gaan settelen, een eigen huisje is toch héérlijk?”.  De twintiger heeft schijt. Schijt aan pensioenfondsen, schijt aan structuren en schijt aan saai. De twintiger wil wakker worden en zelf bepalen wanneer er gewerkt wordt, switched even snel van baan als van Netflix-serie en doet dat ook met scharrels. En eerlijk, nu ik dit zo tik, beschrijf ik ook een beetje mezelf. ‘s-Ochtends mediteer ik, ‘s-avonds sta ik in de Closure. Ik doe alles tegelijk en het liefst vanaf een tropisch eiland. Is het vluchtgedrag? Misschien. Ik wil me gewoon nog niet zo volwassen voelen, het idee hebben dat alles nog mogelijk is. En nu maar hopen dat over vier jaar, wanneer de big 3-0 gevierd wordt, ik dit gevoel kan vasthouden. Want eerlijk? Het is heerlijk!

Wat: even wat soulsearching, zo in het begin van 2016
Waar: tussen de 20 – 29 jaar oud
Waarom: het schijnt een phenomeentje te zijn
Website: het is dus een ding

About the author:
Has 100 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top