OURGROUND
No Comments

Trouwjurkperikelen

bruidHet programma “Say yes to the dress” heeft mij, voordat ik er zelf aan moest geloven, een aantal dingen geleerd. Zo moet je als je trouwjurken gaat passen vooral niet je schoonmoeder meenemen die je toch al niet zo goed ligt. Je jaloerse (oudere) zus die nog niet getrouwd is kun je ook maar beter thuis laten en laat je vooral niet intimideren door de verkoopdame die sowieso weet wat jou het best staat (ook al kent ze je amper tien minuten).

Mary Borsato 050412012De eerste twee punten gaan voor mij gelukkig niet op. Ik heb een lieve schoonmoeder en maar liefst drie oudere zussen die getrouwd zijn. Het laatste punt (de verkoopdame) is er echter één waar ik het toch even over moet hebben. Als je eenmaal aan de beurt bent dan komen de horrorverhalen die in Amsterdam te ronde gaan over bruidswinkels vanzelf tot je. Zo vertelde vriendin A. mij dat haar jurk twee weken van te voren nog een keer vermaakt moest worden omdat ze haar maten niet goed hadden opgemeten. En verhalen over verkoopdames die je als prinses behandelen, maar zodra je de jurk hebt besteld je totaal links laten liggen. Als bruidje in spe krijg ik het hier benauwd van (lees: lichte bridezilla kenmerken).

Ik ben naar twee welbekende adressen gegaan in Amsterdam: ‘Bloomfeld’ op de Haarlemmerdijk en ‘I Do! I Do!’ in de Beethovenstraat. Mijn plan is om hier inspiratie op te doen en dan naar ‘Anita Gates’ te gaan. Zij ontwerpt trouwjurken en is in de 1e C. Huygenstraat gevestigd (om de hoek bij de Overtoom).

bloomfeldBij Bloomfeld hebben ze prachtige, rode loper-achtige jurken. Hier word ik met mijn moeder heel aardig ontvangen. De dame werkt al jarenlang (vanaf haar 18e) in de winkel en heeft al vele bruidjes intens gelukkig gemaakt. Bij binnenkomst vertel ik wat ik mooi vind maar vooral wat ik niet wil. Ze knikt aandachtig en stuurt me richting de hoek waar een scherm staat waar ik mij kan omkleden. Zij gaat de jurken uitkiezen die ik ga passen. Toch gek dat dit op deze manier gaat. Ik durf zelfs niet eens richting de rekken te gaan om mijn handen even langs de jurken te laten glijden. Bang dat mijn niet gemanicuurde nagels blijven haken. Ze komt terug met een allersimpelst model en jasje (had ik niet juist gezegd dat ik dit niet wilde?). De teleurstelling is in mijn ogen af te lezen als ik achter het scherm vandaan kom. Dit moet dan dat moment zijn dat je voor het eerst in een trouwjurk staat en spontaan een potje gaat staan huilen van geluk. Bij mij niet het geval. Er volgen nog een paar no-go’s om uiteindelijk een prachtexemplaar uit de rekken te trekken. Ze doen dit gewoon expres is mijn conclusie: Eerst laten passen wat je niet wilt om vervolgens een mooier (en duur) exemplaar te geven. Die laatste jurk zit nog steeds in mijn hoofd en ik vervolg mijn zoektocht.


 

IdoIdoI Do! I Do! is nummer twee. Een winkel waar ik jaar in jaar uit langs fietste op weg naar de VU en later als ik op weg was naar het reclamebureau in Amstelveen waar ik werkte. Dat schept een band zullen we maar zeggen. Toen ik hier op een zaterdagochtend binnenliep was het al een drukte van belang (ik dacht dat ik vroeg was om 10:00 uur). Het blijkt dat er een dubbele afspraak is gemaakt. Ik ‘deel’ mijn verkoopdame met een andere bruid. Prima, zo blijkt later want stiekem maken we van alle jurken die ik pas foto’s. Dat mag meestal niet. Stom vind ik dat. Je koopt een jurk voor ‘de belangrijkste dag in je leven’, geeft er een fortuin aan uit, en mag niet eens een foto maken om er nog eens naar te kijken en zo tot een goede beslissing te komen. Maar goed. Ik pas een paar moderne jurken die eigenlijk best goed staan. Met twee totaal verschillende stijlen in mijn hoofd moet ik toch echt een keuze gaan maken. Gelukkig heb ik niet lang nodig, Jolien noemt mij in jurk B:”een bonbonnetje met strik” en ik weet genoeg.


 

Anita GatesBij Anita Gates vertel ik al het bovenstaande en we gaan samen aan de slag. De jurken die er hangen mag ik zo ongeveer allemaal aan, we hangen lappen zijde en kant over mijn schouders en na afloop tekent ze een conceptversie. Je zou denken dat het laten maken van een jurk duurder is dan in de winkel maar dit is alles behalve zo. Omdat je samen de stoffen selecteert kun je het zo gek maken als je zelf wilt. Ik voel me opgelucht en zeker. Dit gaat het worden. Anita is super rustig en luistert goed naar wat ik wil en geeft eerlijk advies als iets niet werkt. Ze heeft de trouwjurken van mijn zussen ook gemaakt dus ik weet wat ze kan en dat de kwaliteit is die ze levert top is. “Say yes to the dress” kan ik dus voor nu skippen. “My big fat gipsy wedding” is up next! 


Wat: bruidsjurkperikelen in Amsterdam.
Waar: Bloomfeld, I Do I Do, Anita Gates.
Waarom: say yes to the dress.
Website: Anitagates.nl, I Do! I Do!, Bloomfeld

About the author:
Has 71 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top