OURGROUND
No Comments

Uitmarkt Sing-a-Long trauma

Musical Sing along  Uitmarkt Musical Sing along

Het einde van augustus is in zicht en we mogen ons  weer verheugen op de komst van de Uitmarkt. Die Uitmarkt. Als ik er alleen al aan denk krijg ik jeuk.  De opening van het culturele seizoen, nou das toch alleen maar leuk en cultureel verantwoord zou je denken. Ik vind dat dus niet leuk. Ik heb een trauma. Jarenlang heb ik gewerkt op die Uitmarkt. Achter een van die gammele barretjes stond ik tot mijn enkels in het water en te vernikkelen van de kou. Het laatste weekend van augustus is het namelijk altijd zeikweer. Van vrijdagavond tot zondagmiddag valt er zoveel regen alsof de weergoden iedereen op het Museumplein hebben genomineerd voor de #ALS-Icebucketchallenge. In de plassen op mijn rubberlaarzen stond ik achter de bar, net-niet-helemaal-blije mensen in poncho van bier te voorzien. Als student heb je niet veel te kiezen en het verdiende wel lekker maar nooit zal ik mijn afkeer voor de Uitmarkt meer kwijtraken.

Maar toch zijn niet de regen of de bezoekers de grootste trigger voor mijn Uitmarkt PTTS. De absolute doodsteek kwam altijd pas aan het einde van het weekend. Vanaf zondagmiddag rond een uur of  twee drong de eerste meute die-hard fans al voor het podium voor de eerste repetities (“Do a deer a female deer!”), de tweede repetitie (“Why does Saigon never sleep at night?!”) en vervolgens de generale repetitie (“Want zij gelooft in mij!!”). Rond tien uur ’s avonds, wanneer ik al tegen niemand meer aardig kon zijn, was dan daar de daadwerkelijke show (“Wat goed dat jullie er allemaal zijn! Zingen jullie allemaal wel mee!?!”). Grrr.. De Musical Sing-a-Long. Een aflevering van Muziekfeest op het plein is er niks bij. Traumatisch. Ik heb sowieso een afkeer voor musicals. Dat blije gedoe, dat overenthousiaste. Grote mensen in de rol van kinderen, een overdreven stoere soldaat of een lelijk groen monster maken me bang en ongelukkig tegelijkertijd.  Tel daar het lekker enthousiast meezingende De-grootste-familie-van-Nederland-publiek en mega-blije presentatrices Kim Lian van der Meij en/of  Chantal Janzen bij op (en-en is het ergste) en mijn trauma is compleet. ‘Leuk meedoen’ vind ik an sich al vervelend (het is een afwijking, ik weet het) maar gedwongen dichtbij het podium moeten staan op zondagavond was een straf die ik niet verdiend had. Vier keer die hele show aanhoren (vier jaar achter elkaar is dus zestien keer hè) doet voorgoed iets met je Uitmarkt-mindset. Als ik burgemeester van Amsterdam was zou ik een einde maken aan de ellende van de zondagavond.

Over het geheel gezien mag de Uitmarkt er misschien best zijn. Het is en blijft een beetje een weekend voor je ouders en mensen die een dagje Amsterdam doen maar fantaseer een zonnetje bij je poncho, ga niet naar die Sing-a-Long en het is best een aardige happening. De programmering belooft dit jaar vernieuwend, jonger en hipper te zijn. Ik wens iedereen veel plezier! Mij niet gezien.

Wat: De Uitmarkt
Waar: Museumplein e.o
Waarom: tja, dat vraag ik me dus af: Why god Why?!
WebsiteUitmarkt 2014

 

About the author:
Has 44 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top