OURGROUND
No Comments

Wij aten bij Choux

Choux. Wauw. Soms is een diner ‘gewoon lekker’. En soms is een diner zo memorabel dat je erna bereid bent een maand lang mac ’n cheese uit blik te eten, om die avond te kunnen herbeleven. Al was de afrekening van 110 euro p.p. voor 7 gangen met wijn bij Choux beslist waar voor je geld, moet ik zeggen.

De heren van de succesvolle pop-ups Repéré en Foyer bewijzen met Choux dat de hemel om de hoek is. En die (culinaire) hemel is ondergebracht in een statig roodgekleurd pakhuis aan de Ruyterkade, die vroeger dienst deed als Bolsfabriek. In tegenstelling tot de gerechten is het interieur redelijk eenvoudig, met witte slagerstegels aan de muur en uitgestrekte lange én ronde houten tafels met vintage stoelen. De grote vuurrode trap die in het midden van de open ruimte pronkt is een blikvanger.

Zoals Hiske in Parool schreef, nodigt de naam al uit tot filosoferen. “Choux is Frans voor kolen – traditioneel de groenten met de allerlaagste status. Maar Choux staat ook voor soesjes, juist uitingen van verfijnde, hogere patisserie.” Onze conclusie? Choux conformeert zich in ieder geval niet aan conventies. We nemen de proef op de som en geven de chef de vrije hand in een menu van maar liefst zeven gangen.

We zitten aan de ‘chef’s table’, met uitzicht op de open keuken, die onze tastebuds activeert voor dat wat komen gaat. De wijnkaart is op z’n zachtst gezegd grensverleggend; we spotten biodynamische wijnen van voortreffelijke komaf. Die ‘vins naturels’ zijn niet voor iedereen in de groep weggelegd, maar ik drink het met volle teugen weg (en sans gêne, want minder sulfiet is minder hoofdpijn).

De bediening is overigens lekker onpretentieus: ze voelen als ‘one of us’. Geen obers in zwart-witte pinguin pakken en servetten die bij elk wc-bezoek schielijk worden opgevouwen. Het gaat er heel relaxed aan toe.

En dan start een onverwachts circus. Na een kleine amuse van het huis, volgt een flamboyante en prachtig opgemaakte combi van haring, kokkels, duindoorn en venkel. We bewonderen met open mond ons bord. Erna komt een schoftelijk lekkere konijnterrine met kippenlevercrème en witlof, gevolgd door (mijn favo) een veredelde snert met knolselderij, geschaafde truffel en een gerookt boerderij-eidooier. Dan krijgen we een stuk kabeljauw, geserveerd met een puree van geroosterde aardpeer, zuurkool, stekelzwam en postelein. Het is waanzinnig. En ieder gerecht totaal onvoorspelbaar. We gaan door op heerlijk mals kalfsvlees, naar de regelen der kunst bereid, met jus van rode kool en appel, karnemelkpuree  en gegarneerd met crunchy gefrituurde boerenkool. Het dessert is een lekker amandel-boterkoekje getopt met kwark, wortelrasp en oranjebloesem. Ondanks de experimentele smaakcombinaties is het niet té complex, maar eerder goed afgewogen.

Zeven gangen later gaat er hier en daar een broeksknoop open. Ik twijfel of ik nog wel kan lopen. Want de porties zijn royaal en we hebben letterlijk onze borden afgelikt. Hemeltjelief, wat was dit geweldig.

Dank je Choux. Mijn complimenten. Als het aan mij lag, kregen jullie een Michelinster.

Ik ga sparen en kom snel weer een keer terug!

 

IMG_4206IMG_4208IMG_4199IMG_4200

 

 

 

 

 

IMG_4201 IMG_4202 IMG_4203 IMG_4204

 

 

 

 

Wat: Restaurant Choux
Waar: De Ruijterkade 128
Waarom: because I said so
Website: www.choux.nl

 

Tagged with: , ,
About the author:
Has 37 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top