OURGROUND
No Comments

Werken of huismoeder: ik mag het niet zeggen maar doe mij please die poepluiers

OURGROUND De huisvrouw sterft uit

Foto: Daria Shevtsova

Ik wil graag huismoeder worden. Sinds ik klein ben kriebelt het al. Ook toen deed ik niets liever dan met poppen zeulen, mijn keukentje opruimen en heksensoep koken voor de hele familie. Maar sinds mijn pop in de la ligt en mijn eierstokken beginnen te klapperen, kom ik er steeds meer achter: deze droom kan ik vandaag de dag maar beter voor mijzelf houden. 

“Belachelijk, van die vrouwen die in deze tijd nog stoppen met werken voor hun kinderen. Hebben ze eindelijk het recht om te werken; gaan ze zich alsnog laten definiëren door hun kinderen.” Ik beweeg ongemakkelijk heen en weer en probeer de spreker niet aan te kijken. “Achter het aanrecht de godganse dag? Met poepluiers sjouwen? Het zal wel een gebrek aan intelligentie zijn.”

Okay, hij gaat wel heel ver nu. Maar ik houd wijselijk mijn mond. Ik ben deze discussie een keer eerder aangegaan en laten we zeggen dat er nu een aantal ex-vrienden zijn die denken dat ik een suffe muts ben. Misschien ben ik dat wel trouwens. Ja, ik sta graag achter het aanrecht, waarom is dat verdomme zo’n probleem? Ik laat me misschien in een bepaalde maten definiëren door mijn kinderwens en de keuzes die ik daarvoor bereid ben te maken, maar wat dan nog? Dat geldt toch net zo goed voor alle vrouwen en mannen die besluiten hun kinderen de helft van de tijd (of meer) aan iemand anders uit te besteden?

De droom om huismoeder te worden is taboe

Natuurlijk begrijp ik dat het niet voor iedereen is weggelegd om fulltime voor de kinderen te zorgen. Ik zeg ook zeker niet dat dit bij mij het geval is. Maar waarom is het opeens een minderwaardige droom geworden om fulltime huismoeder te zijn? Misschien komt het doordat de traditionele huisvrouw langzaam maar zeker uitsterft. De huismoeders die er nog zijn, zitten heimelijk in de kast.

In Nederland voldeed in 2001 nog één op de tien vrouwen aan het klassieke beeld van de huismoeder die alle huishoudelijke taken op zich neemt, voor de kinderen zorgt en zorgen boven werken verkiest, zo stelt het CBS. Dit is als ik mijn omgeving moet geloven inmiddels nog geen halve vrouw. Grappig genoeg ben ik dus deze halfie, en zo voel ik me dan ook vaak.

Waarom het mijn droom is om huismoeder te worden

Maar ondanks dat ik in deze maatschappij misschien een halfje ben, voelt het in mijn droomwereld niet zo. Hoe prachtig als ik een veilige have kan bieden voor mijn kindjes? Hoe bijzonder als ik er zoveel mogelijk voor hen kan zijn, tot ze oud en wijs genoeg zijn om hun eigen koers te varen? En wat is er mis met het runnen van een huishouden? Uiteindelijk kost het uitbesteden van zorg, het huishouden en zelfs de hond uitlaten, misschien wel meer geld dan wanneer je stopt met werken om de boel zelf (met liefde) te doen.

Toch heb ik het niet zonder reden over een droom. Ik zou mij uiteindelijk ook niet goed voelen bij het idee dat mijn man moet zwoegen om mij thuis te kunnen laten zijn. Maar als het even kan, sta ik toch het liefst straks elke dag zelf aan het schoolplein. En als mijn dromen het toelaten, doen papa en mama dat gewoon lekker samen.

Op zoek naar meer columns over niet typische dromen? De vriendschapsbaby: een fenomeen waar we weinig verhalen over kennen maar waar een van onze Gasten stiekem (en terecht) over fantaseert. Lees het hier!

About the author:
Has 132 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top