OURGROUND
4 Comments

Iwan de Indiaan

iwan de indiaanEen aantal weken geleden kwam ik, behoorlijk onder invloed van de nodige alcoholische versnaperingen, een club uitgerold. Het was dik na vieren en ik kwam op dat moment pas tot de conclusie dat ik naar huis zou moeten lopen. Toen ik bijna thuis was en mijn telefoon wilde pakken, ontwaakte ik even uit de dronken roes. Telefoon weg. Echt niet? Nergens? Nee. Kwijt. Kut. Kut. Kut! Op dat moment is het heel fijn dat je onder invloed bent, want zo’n tien seconden later denk je al: ach, daar kan ik nu toch niets meer aan doen. Het zij zo. Zien we morgen wel weer.

Volgende ochtend werd ik wakker, o ja….telefoon natuurlijk kwijt! Fuck! Dus snel op zoek via Find My Iphone; een geniaal systeem waarmee ik ooit eerder mijn telefoon had teruggevonden. En ja hoor, een paar minuten later zag ik op mijn laptop een groen bolletje knipperen op het Museumplein! Daar was mijn telefoon. Maar ja. En dan? Brak als een aap moest ik als een malle nadenken wat slim was. Wat bleek? Via hetzelfde zoeksysteem kan je een bericht naar je telefoon sturen met een telefoonnummer waarop de vinder je kan bellen. Omdat ik lichtelijk wanhopig werd op dit punt en de brakheid er niet voor zorgde dat ik helder kon nadenken, duurde het een aantal minuten voordat ik besefte dat ik wel degelijk nog een telefoon had. Een vaste lijn…

Een half uur later ging de vaste telefoon. Thank God! Gespannen nam ik op en zei mijn naam. Korte stilte. En dan ineens de harde, krakerige stem van een oudere man met een zwaar Antilliaans accent: “Hallo? Met Iwan!” Het kon niet anders of deze Iwan hoorde thuis in de categorie op straat levende alcoholisten. Communiceren met de beste man bleek nog een behoorlijke opgave. “Waar sta je precies, Iwan?” “Museumplein!” “Ja, dat weet ik. Maar waar sta je exact?” “Je kent Museumplein wel toch?” Uiteindelijk kreeg ik Iwan zover om voor de ingang van de Albert Hein te gaan staan. “Wat heb je aan Iwan?” “Hoezo?” “Nou, hoe herken ik je?” “Iedereen kent Iwan! Ik ben beroemd! Hoezo ken jij mij niet?” Maar niet veel later kwamen de verlossende woorden al: “Gitaar en cowboyhoed!”

Ik racete de deur uit richting het Museumplein, recht op de Albert Heijn af. Op het grasveld er pal achter zag ik een gedaante met een cowboyhoed dansen en springen. Hij schreeuwde mijn naam hard over het plein. Uit zijn zak pakte hij met een groot gebaar mijn telefoon en gaf hem aan me terug. Ik zette me eroverheen dat zijn handen en de telefoon meer dan smerig waren. Ik bedankte hem uitvoerig, maar hij wilde niets hebben. Geen geld, geen koffie, niets te eten. Wel een knuffel. Ok. Prima. Wel fijn dat ik geen smetvrees heb, dacht ik nog. Hij vertelde me uit het niets een onsamenhangend verhaal over de kleindochter die hij al tien jaar niet had gezien, maar waar hij wel erg trots op was.

En toen ineens schoot ik vol. Wat een arrogante lul was ik dat ik me druk maakte om een telefoon. Deze man leefde op straat, was verslaafd, liep in vodden en miste zijn kleindochter. En deze man had een telefoon gevonden die hij makkelijk had kunnen verkopen, maar gaf hem eerlijk terug. Ik schaamde me. “Wat wil je Iwan? Ik moet iets voor je kopen! Je bent mijn held.” “Ok dan. Flesje wijn. Wit.” Ik heb de duurste fles wijn gekocht die ik in de Albert Heijn kon vinden. Och, wat was Iwan blij als een kind. Een telefoon van honderden euro’s in ruil voor een fles wijn. Een schandalige deal. Maar Iwan zei eenvoudig: “Dat heb je toch gewoon voor elkaar over?” Er is blijkbaar een alcoholverslaafde straatmuzikant nodig om je aan bepaalde normen en waarden te herinneren.

Een paar uur later stond ik op een kinderboerderij in de Pijp om een geit te adopteren voor mijn vriendje die jarig was. Het was een gekke dag.

Valentijn, onze GAST, werkt in de Hollandse filmbusiness en is stamgast bij menig kroeg waar hij regelmatig zijn telefoon verliest. Houd hem in de gaten want deze dude is een talentje van de filmindustrie. 

find my iphone 1

About the author:
Has 76 Articles

4 COMMENTS
  1. Eva

    Super leuk verhaal! Er bestaan echt nog eerlijke mensen gelukkig.

  2. Reijer

    ECHT EEN LIEVE MAN, altijd ff armpje om elkaar als we elkaar zagen Waar is ie nu eigenlijk?

  3. Jantje spijker

    Iwan woont momenteel in Baarn, verpleeghuis “dr Blinkert’.
    Zandvoorteeg 211.
    Het gaat hem niet goed zodat een terugkeer naar Amsterdam niet erg waarschijnlijk is.
    E hopen dat dit toch te verwezenlijken is.

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top