OURGROUND
1 Comment

Jongensdroom bij de mooiste club van de wereld

Benjamin aka Bejo Bejo groeide op in Amsterdam. Zelf voetballen in de Amsterdam Arena was een kleine-grote-jongensdroom die uitkwam. Na zijn prof carrière in Indonesië mocht hij nu zijn amateur-schoenen uit de kast trekken en het grootse veld betreden.

Een paar weken geleden kreeg ik met een groep vrienden de kans om een potje te voetballen in de Amsterdam Arena. Alhoewel het bezoekersaantal te wensen overliet was het een fantastische ervaring. Niemand was fit, maar iedereen vol goede moed en gebrand om te presteren. Dit resulteerde veelal in iets te laat ingezette slidings en niet al te mooi combinatievoetbal, maar dat mocht de pret niet drukken. Nagenietend van een heerlijke ervaring reed ik op mijn brommer terug naar huis en dacht ik aan het grote contrast met vijf jaar geleden toen ik nog furore maakte in het betaalde voetbal van Noord Sumatra.

Het is donderdagmiddag vijf uur en de hitte begint langzaam af te nemen. Langzaam verzamelen alle spelers zich aan de rand van het veld. Terwijl de meesten nog snel een laatste sigaretje opsteken voordat de wedstrijd gaat beginnen, betreedt de aanvoerder alvast het veld. Met een stok in de hand maant hij enkele koeien zich te verwijderen uit het strafschopgebied en stuurt hij de sjokkende beesten naar een veldje achter de goal. Door de hoeveelheid kuilen en hobbels heeft het veld heeft meer weg van een crossbaan dan een voetbalveld. De lijnen zijn nauwelijks zichtbaar en de lijnen die wel zichtbaar zijn lijken getrokken door  een dronken mankepoot. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik een centrale verdediger ben en niet te veel verward zal worden door de zijlijnen. De scheidsrechter fluit als hij ziet dat alle spelers op het veld staan en de keepers plaats hebben genomen in de grote kuilen gevuld met water voor hun doelen. Het is een chaotisch spel, elke bal over de grond wordt enkele malen van richting veranderd alvorens hij bij een andere speler terecht komt, wat de wedstrijd meer een kansspel dan een behendigheidsspel maakt. Dan slaat het noodlot toe, de tegenstander wil een dieptepass verzenden, maar juist op het moment dat hij wil schieten stuitert de bal op. In een ultieme poging de bal toch de juiste richting mee te geven maakt de speler een cruciale fout, die later, voor hem, toch zeer gunstig zou uitpakken. De bal wordt volledig gemist en met de punt van zijn rechterschoen schept hij een goede 600 gram verse karbouwstront op en slingert hij dit natte uitwerpsel naar voren. Onze sterspeler wordt vol geraakt ondanks zijn verwoede poging zich om te draaien bij de aanblik van het aanstormend kwaad. Zonder iets te zeggen en met gebogen hoofd loopt verlaat hij het veld richting de rivier om zich te wassen. Met de uitschakeling van de spil van ons team zijn we opeens machteloos. Onze spelmaker zou niet meer terugkeren en met moeite weten we er een gelijkspel uit te slepen. De gebedsroep schalt uit de moskeeën en het is tijd om het veld te verlaten.

Ik ben bijna thuis, gelijktijdig met mijn brommer schakelen mijn gedachten terug naar Amsterdam Zuid-Oost. Met 21 Amsterdamse vrienden tussen de  strakke lijnen en op het zachte groene gras van de Arena… Niet onwaarschijnlijk dat ik daar over vijf jaar ook nog een keer met een glimlach aan terugdenk.

Wat: amateurvoetbal in de Amsterdam Arena en prof in Indonesië
Waar: Amsterdam Arena
Waarom: een jongensdroom die uitkomt, mede mogelijk gemaakt door Paul Hertz
Website: amsterdamarena.nl

About the author:
Has 76 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top