OURGROUND
No Comments

Twilight zone Amsterdam CS

“Amsterdam Centraal,” klinkt het uit de speakers van een lege treinwagon. Het is zondagochtend 7:20 uur als ik fris naar Sanex ruikend het perron betreed. Gelukkig voor mij en mijn humeur is de eerste Starbucks al open. Om mijzelf te belonen voor het vroege opstaan mag ik vandaag een overpriced cafeïne fix in een beker waar je volgens de regerende modepolitie mee gezien mag worden. Je kent ze wel, die bekers waar je naam met stift op komt te staan. En als deze vervolgens niet goed gespeld wordt, deze door velen jolig  met een foto vereeuwigd wordt op Facebook. Iets in de trant van ‘Ik heet Kim maar er staat Kom’.

Starbucks OURGROUND AmsterdamOp een bankje op het perron gun ik mijzelf quality time samen met mijn moeilijke koffie. Terwijl ik mijn koffie wegslurp zie ik opeens wat er op deze vroege zondagochtend allemaal afspeelt hier op Amsterdam CS. Verschillende werelden die mijlen ver bij elkaar vandaan liggen komen in de overgang van een late zaterdagnacht naar een vroege zondag voor heel even bij elkaar. Mijn aandacht wordt getrokken door een groep jongens die met grote ogen en zweterige hoofden robotesque staan te bewegen op het blikkerige geluid wat uit een telefoontje komt. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik het ook lastig inschatten vind wanneer te stoppen op een feest. Maar ik denk dat wij het er allemaal over eens zijn dat je pil er uit dansen op een zondagochtend tussen vroege kerkgangers op een winderig perron voor niemand werkt.

Niet ver van dat zenuwachtig bewegende groepje zit een ouder echtpaar op een bankje. Ook zij kijken met grote ogen om zich heen terwijl ze hun tassen stijf tegen zich aanhouden. Honderd procent zeker dat de  reden van hun grote ogen een totaal andere oorzaak heeft dan de grote doppen van de jongens (al vind ik het trouwens wel een spannend idee dat het dezelfde oorzaak heeft). Het koppeltje valt verder niet echt op. Het is voor de twee ‘nationale polyester en beige dag’. Dat trekt tenminste minimale aandacht, moet de vrouw met een – doe maar normaal dan doe je al gek genoeg –  mentaliteit gedacht hebben toen ze de kleding voor haarzelf en haar man op het bed klaarlegde.

Beige, ik zie alleen maar beige! Mijn Grande Latte heeft ook een beige kleur zie ik plotseling. De door koffie aangezwengelde hersenen willen alleen maar denken lijkt het. Damn, wat ben ik wakker ineens. Ik moet lopen. Ik moet naar mijn werk om serieuze dingen te doen. Ik sta op en passeer de prullenbak waar ik nog niet eens zo heel lang geleden nog onder lag in een staat dat ik mijn eigen naam niet eens meer kon spellen. En zo komen ook mijn verschillen die mijlen ver bij elkaar vandaan liggen voor heel even bij elkaar. En is het Centraal station mijn ultieme twilightzone die altijd iets spannends brengt.

OURGROUND Amsterdam GastOnze gastblogger van deze week is Stephan Stokman, televisie maker maar ook geen onbekende in het Amsterdamse uitgaansleven. Hij is hysterisch, gek op zijn poes (letterlijk) en gek op Amsterdam.

Wat: aapjes kijken
Waar: Amsterdam CS
Waarom: toerist spelen in eigen stad
Website: amsterdamcs.nl
Tagged with: , ,
About the author:
Has 76 Articles

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top