OURGROUND
2 Comments

Jobhoppen: slecht voor je cv of het ultieme traineeship?

JobshoppenNa je studie ga je aan de slag bij een vooraanstaand bedrijf, waar je mag genieten van goede arbeidsomstandigheden en een bijpassend salaris. De veiligheid van een vaste baan met vast contract spreekt je aan, want hierdoor kun je je voor de rest van je leven vastleggen aan een hypotheek. Ook ben je blij met het feit dat je pensioen straks na 45 jaar trouwe dienst met smart op je ligt te wachten. Je richt je kantoor in. Zet in de loop der jaren wat fotolijstjes van je kinderen op je bureau en de hele afdeling weet uit welke mok jij je koffie drinkt. Iedere. Fucking. Dag. Klinkt jou dit ook NIET als muziek in de oren? Dan is jobhoppen wellicht iets voor jou.

Vroegah

De afgelopen jaren hebben we op De Arbeidsmarkt van Amsterdam al een behoorlijke verandering gezien in de lengte van de periode dat men voor dezelfde werkgever werkt. Voor de generatie van mijn ouders, tussen de 55 en 70 jaar, stond een dergelijke loopbaan bij eenzelfde stoffige werkgever voor veiligheid en was het iets waar men naar streefde. Zorg ervoor dat je chef jou mag en je zit de rest van je leven gebakken. Deze omschrijving van jarenlange sleur gaat anno 2018, evenals het ‘vaste contract’, allang niet meer op. Jobhoppen is the shit

Stappen maken

Sinds een aantal jaar is jobhoppen al meer regel dan uitzondering: je blijft twee á drie jaar voor dezelfde werkgever werken en daarna is het tijd om weer een stap te maken. Zowel salaris- als functie-wise. Vaak begin je met een jaarcontract, of met een paar maanden zelfs. Dit contract wordt dan wel of niet verlengd. Dat je jarenlang voor dezelfde werkgever blijft werken, is dus allang niet meer een gegeven. Wel ben je zenuwachtig voor je beoordelingsgesprek en hoop je iedere keer weer dat je contract wordt verlengd, er een miniverhoging in je salaris zit en je wellicht nog wat door kunt groeien ergens de komende periode. Verder houd je je oren en ogen open, want als die twee-á-drie-jaar-grens nadert, moet je dus die volgende stap naar een ander bedrijf maken.

Mijn struggle

En nu komen we bij mijn struggle. Ik zie namelijk te veel mensen om mij heen die ergens blijven werken waar ze het niet naar hun zin hebben. Ze mogen alleen de minder leuke projecten doen, krijgen te weinig salaris, worden niet gewaardeerd, werken te vaak ’s avonds over of ze krijgen geen doorgroeimogelijkheden. Nu zijn deze personen over het algemeen bepaald geen ‘bij de pakken neerzitten’-typetjes. Maar tóch blijven ze werken voor diezelfde werkgever als waar ze voornamelijk over klagen. En waarom? Omdat het slecht zou zijn voor hun cv als ze ergens korter dan die twee á drie jaar werken. De tekst: ‘Ze doet zeker aan jobhoppen’, lijkt hun grootste angst. 

I call bullsh*t

Hier snap ik dus helemaal niets van. Toen je vroeger als klein kindje dacht aan later, zag je dan voor je dat je iedere dag met tegenzin naar je werk zou gaan, en dat je je erbij zou neerleggen dit jarenlang vol te houden? Omdat het anders slecht staat op je cv? Ik niet. Natuurlijk ligt het aan het soort werk dat je doet en het type bedrijf waarvoor je werkt. Bij sommige bureaus moet je bijvoorbeeld verplicht twee juniorjaren afleggen, voordat je door kan. Deze uitzonderingen daar gelaten, blijft de bottom line hier dat het niet zo moet zijn, dat je met aanhoudende tegenzin naar je werk gaat, puur omdat iemand anders iets over jouw cv te zeggen heeft.

Jobhoppen: 3 banen in 2 jaar tijd

Laat ik vooropstellen dat ik totaal geen voorbeeldrol wil aannemen nu! Ik wil alleen delen welke keuzes ik de afgelopen twee jaar heb gemaakt en vooral: Waarom?! Want drie banen in twee jaar klinkt heel heftig. Dat was het voor mij niet, maar ik snap waarom dit zo wordt gezien. Ik ben geen slachtoffer van het onverlengde contract geweest, ben niet ontslagen, heb geen burn-out gehad, mijn functie is niet komen te vervallen en er heeft geen reorganisatie plaatsgevonden bij mijn werkgevers. Ik vond simpelweg mijn baan niet genoeg aansluiten bij dat wat ik wilde leren en waar ik in verder wilde groeien. Dat heeft mij tot twee keer toe doen besluiten op zoek te gaan naar iets waar ik wél energie uit kon halen. En, ook belangrijk, waar ik mijn volle energie in kwijt kan!

In een notendop, ben ik van een innovatestagiaire op de Zuidas, naar content specialist bij een retailer, naar content manager bij een premium merk, nu werkzaam als copywriter bij een creatief bureau. Sommigen zouden het jobhoppen noemen. Maar bij elk van deze vier stappen die ik heb gezet, werd het voor mij een beetje duidelijker wat ik nu écht wilde gaan doen en hoe ik dit kon waarmaken. Achteraf gezien voelt het voor mij alsof ik een beetje mijn eigen traineeship in elkaar heb geflanst. Soort van.

Ga doen wat je leuk vindt

Nogmaals, iedere industrie is anders en voor sommige soorten werk gaat jobhoppen dan ook helemaal niet op. Maar één ding wil ik wel benadrukken: ga iets doen wat je leuk vindt. Blijf niet hangen bij een manager die er met de glorie van jouw werk vandoor gaat, bij een salaris wat nog lager ligt dan je vroegere studenteninkomsten of bij een bedrijf waar je met lood in je schoenen terugloopt van de koffieautomaat naar je bureau. Iedereen kan wel eens een slechte week hebben op werk, maar als je structureel geen energie kunt halen uit je baan of er zelfs moe van wordt, dan is het tijd om op zoek te gaan naar wat anders. En dat hoeft helemaal geen drastische beslissing te zijn, maar kan gewoon beginnen met eens koffiedrinken met een oude studiegenoot, die ene medestagiaire met wie je zo goed kon samenwerken bellen of een LinkedIn job alert instellen. Succes! 

Lianne zit momenteel helemaal op haar plek bij haar huidige werkgever en dat was haar niet gelukt, zo zegt ze zelf, als ze op de gebaande paden was gebleven! Kortom, als je niet gelukkig bent in je huidige baan, wees dan niet bang om je horizon te verbreden. Wat vind je nou ècht leuk?!

Meer lezen van ons moppie Lianne? Eerder al schreef zij het stuk: Een triatlon trotseren: neem zwemles van Olympische atleten!

About the author:
Has 132 Articles

2 COMMENTS
  1. Lot

    Dankjewel voor dit artikel! Zit zelf in deze ‘twijfelpositie’ en doet me heel goed om te lezen dat het ‘oke’ is om te switchen. Liefde voor jullie!

    1. Catherina

      Dankjewel voor je lieve reactie! Wij hebben hier meer mensen zitten die al vaker en relatief ‘snel’ gestopt zijn met een baan die ze niet leuk vonden of niet meer bij hen paste (ik ook), dus mocht je ooit meer willen horen kun je ons altijd een berichtje sturen! Liefs Catherina

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top