OURGROUND
No Comments

Hoe je omgaat met verlies (en hoe niet)

tips om met de dood om te gaanDrieënhalf jaar gelden verloor ik mijn vader. Toen was ik een van de eerste in mijn vriendenkring die een ouder verloor. Inmiddels zijn veel anderen mij (verdrietig genoeg) gevolgd. Hoe ga je om met de dood en hoe kunnen anderen jou het beste helpen?

Lieverd, leven is net als sneeuw. Je kunt het niet bewaren. Troost is dat jij er was. Uren, maanden, jaren. – Herman van Veen

Het delen van ervaring bij verlies helpt 

Sinds ik de dood heb gezien, gevoeld en zelfs heb geroken, durf ik mijzelf een ervaringsdeskundige te noemen. Ik weet hoe het voelt om zielsveel van iemand te houden. Ik weet hoe het voelt om die persoon dood en doodziek te zien. Ik weet hoe het voelt om alles maar dan ook alles te willen doen, en je toch de meest nutteloze persoon op aarde te voelen. Tot slot weet ik hoe het is om iemand, die niet meer jouw iemand is, de oven in te schuiven – want zo ging het echt, een levensgrote, bizar surrealistische oven – en gedag te zeggen. Voorgoed. Toch, iedereen gaat anders om met de dood. Dat leerde ik als eerst, toen ik het verdriet met mijn broers en zus moest delen bijvoorbeeld. Hoe kun je iemand dan helpen? Door toch alles wat jou goed heeft gedaan, serieus te nemen. Wie weet helpt het een ander ook.

Verlies is nooit een uitzondering

Jaarlijks verliezen ruim 6 duizend minderjarige kinderen een of allebei de ouders. Vanaf achttien jaar wordt dit percentage (logischerwijs) alleen maar hoger. Hoe we om moeten gaan met dit soort (groot) verlies, daar kan niemand ons op voorbereiden. Toch kunnen we er wel degelijk iets van leren. Niet alleen van ons eigen verlies, maar ook van dat van anderen. Voor nu wil ik graag ingaan op vijf dingen waar ik zelf veel aan heb gehad, nadat mijn vader overleed.

  1. Wees lief voor jezelf’. Ik weet nog dat mijn moeder dit zei en dat ik het niet begreep. Hoezo lief voor jezelf zijn? Maar naderhand is het een ongelofelijk dierbaar advies gebleken. Het is makkelijk om van jezelf te eisen dat je door moet gaan, nadat je iemand hebt verloren. We moeten immers door, of je nou wilt of niet. Maar het is niet makkelijk om daadwerkelijk door te leven met zo’n groot verlies. Om die reden ben ik ervan overtuigt dat je verdriet soms moet compenseren. Al is het maar omdat het je sloopt. Neem meer tijd als je dat nodig hebt, door bijvoorbeeld eventjes niet terug te gaan naar werk. Wandel dagelijks, dat is namelijk ook nog eens gezond en zorgt ervoor dat jij je misschien eventjes kunt ontspannen. Ga in bad, lees boeken, blijf af en toe gewoon een dagje in bed. Ik lag bijvoorbeeld soms na een dag werken uitgeteld al voor de zon onderging in bed. So what? Wees mild voor jezelf.
  2. Waar je eigen logica ophoudt, kunnen anderen je soms verder helpen. Mijn gouden tip: lees. Toen ik voor het eerst een boek over rouwverwerking las, heb ik uren gehuild. Er was zoveel herkenning en dat was zo fijn. Iemand leek eindelijk te begrijpen en onder worden te kunnen brengen wat het betekent om iemand ècht te missen. Het boek 1001 dagen van rouw is geschreven door Karin Kuiper, de vrouw van de overleden Karel Glastra van Loon. Ik kreeg het van de nieuwe vriendin van mijn ex-vriend. Zij verloor haar moeder. Ondanks dat het misschien niet over een ouder gaat, is het verdriet zo voelbaar en herkenbaar, dat het zeker een waardevol verhaal is voor iedereen die iemand moet missen.
  3. Probeer, hoe moeilijk ook, de pijn niet altijd weg te stoppen. Dit is een tip die ik zelf pas na anderhalf jaar ter harte heb genomen. De pijn en het verdriet zijn namelijk de manier om echt dichtbij die persoon te komen die is overleden. Zodra die pijn en het missen verdwijnt, verdwijnt eigenlijk de direct connectie met de betekenis van die persoon ook. Laatst zat ik bijvoorbeeld op de fiets, de winterzon op mijn gezicht. Plots schoot mij te binnen dat ik nooit meer zo naast mijn vader zou fietsen. Nooit meer echt helemaal één met hem zou zijn. Heel eventjes zag ik hem naast mij fietsen en toen was ik weer alleen. Hoewel het snot langs mijn gezicht liep van het huilen, was hij er toch maar mooi even, heel dichtbij.
  4. Duw mensen niet weg. Hoewel mensen buitengewoon tactloos kunnen zijn, wanneer ze met rouwverwerkers van doen hebben, is het toch goed om de deur niet zomaar dicht te slaan. Ik heb zelf een heel moeilijk, maar onwijs waardevol gesprek gehad met mijn beste vriendin. Ik vertelde haar hoe erg ik haar gemist had het jaar na mijn vaders dood en hoe moeilijk ik het vond dat ze er nauwelijks meer over begon. Alsof ze vergeten was dat ik geen vader meer had. Of dit eigenlijk juist iets te normaal vond. Huilend en wijn zuipend zaten we samen in de vensterbank. Ze had het (uiteraard) nooit zo bedoeld, maar was zo bang om het verkeerde te zeggen. Vanaf dat moment praten we er heel open over. Zij zegt ook wanneer ze het moeilijk vindt om mij te helpen, ik verwacht niet het onmogelijke meer van haar (dat ze mijn gedachten kan lezen).
  5. Zoek hulp. Toen het ook nog uit ging met mijn toenmalige vriend, stortte ik voor het eerst echt in. Het leek wel of ik langzaam iedereen kwijt raakte van wie ik hield. Ik moest aan mijzelf toegeven dat ik het niet meer alleen kon en ben opzoek gegaan naar hulp. In mijn geval bleek een rouwspecialist de beste oplossing. Voor sommige kan een coach al heel fijn zijn. Ik vond ’t het fijnst dat ik eindelijk eens ongegeneerd over mijzelf, mijn pijn en mijn vader kon praten en dat was mij al alles waard.

Hoewel de pijn (hopelijk) nooit overgaat, wordt het wel anders. Ik snak nu soms bijna naar dat immense verdriet, omdat ik anders bang ben om hem te vergeten. Mochten jullie er ooit over willen praten, mag je mij ook altijd een berichtje sturen. Sterkte <3

Eerder al schreef Catherina over haar laatste herinnering met haar vader. Nieuwsgierig? Lees ‘De dood van dichtbij: mijn laatste herinneringen aan jou’.

 

About the author:
Has 64 Articles

Uiteraard is dit schrijfsel weer uit de pen van Catherina gekomen! Na haar ode aan Amsterdam is onze nieuwe OURGROUND telg over haar passie ‘vreten’ gaan pennen en schreef ze de mega hit: de Amsterdamse superficial succesformule. Ze schrijft met een gezonde dosis liefde en toewijding, voor OURGROUND maar ook op haar eigen blog: www.thewritersblog.com. We zijn blij en vereerd met deze top aanwinst in het team!

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top