OURGROUND
2 Comments

Recensie: 365 dagen succesvol in de liefde

Boekreview: 365 dagen succesvol in de liefdeEven geen lovende kritieken vandaag maar wel een eerlijke recensie: 365 dagen succesvol in de liefde, van David de Kock & Arjan Vergeer, ik zou hem laten liggen. Sorry, maar dan maar geen superrelatie.

Een superrelatie

Zo noemen ze dat, als je relatie echt goed zit. Nou van dergelijke omschrijvingen word ik als lezer al miserabel. Alles wat súper is, krijg ik over het algemeen de kriebels van. Die súper leuke tent, dat súper leuke tafeltje voor bij die súper leuke bank, die súper goeie gesprekken die we tegenwoordig allemaal voeren. Ik zou het zo super fijn vinden als we alles omtrent relaties, geluk en dat soort essentiële zaken, met wat minder superlatieven zouden kunnen uitdrukken. Want niks is altijd super. Nu hoor ik de Kock & Vergeer al zeggen: ‘dat zeggen wij toch ook helemaal niet? Misschien is het juist wel super als het niet altijd super is?’ Ja, sorry hoor. Maar dat is me te ingewikkeld.

Filemon Wesselink als intro in 365 dagen succesvol in de liefde

De alarmbellen gaan al rinkelen bij de intro van Filemon Wesselink. Hoewel ik vind dat hij leuk kan schrijven, begrijp ik niet waarom je hem zou vragen voor een voorwoord in een boek over de liefde. No offence.

Begrijp mij niet verkeerd, ik ben helemaal voor gastfiguren in je voorwoord. Heerlijk vind ik het altijd als filosofische boeken worden ingeleid door andere goeroe’s. Niets mooier dan wanneer wijze mensen nog van andere mensen kunnen leren. Als een expert, of ander relevant prominent figuur het boek goed vindt, dan zal het wel goed zijn. Een reden om het boek serieus te nemen, zeg maar.

Nou dacht ik nu vooral: zijn Filemon en de mannen van 365 Dagen Succesvol in de Liefde misschien hele goeie vrienden, of waren ze gewoon net zo dol op Filemon’s schrijfstijl als ik? Ik ken Filemon niet bepaald als liefdesgoeroe en zelfs als hij dat is: hij gaat in de gehele intro niet in op het boek zelf. Ik had het stukje gewoon even lekker op uhh, nou OURGROUND bijvoorbeeld, geknald. Veel logischer toch, dan als voorwoord? 

Bah, een zelfhulpboek

Zelfhulpboeken laat ik sowieso meestal liever liggen. Simpelweg omdat ik er niet zo in geloof. Titels als ‘Tien stappen naar geluk’ of ‘liefde laat zich niet dwingen, maar wel sturen’, draai ik het liefst om in de schappen zodat niemand erin trapt. Zonde van het geld: ik kan je garanderen dat je na het lezen van het boek niet gelukkiger bent en ook niet je relatie die kant op hebt gestuurd die je op wilde. Weet je waarom? Omdat de titels vaak bedoeld zijn om koopcijfers te generen. Misleidende titels, noemen ze dat. Naja, dit keer ben ik er dus ook ingetrapt. Marketen dat kunnen ze in ieder geval wel, de mannen van 365 dagen succesvol. 

Waarom precies? Ik was nieuwsgierig: zou het echt werken? Kan ik mijn relatie alvast de fundering geven die nodig is om wie weet ooit de woorden ‘tot de dood ons scheidt’ uit te spreken zonder met mijn ogen te rollen? Helaas pindakaas, het heeft me geen stap dichterbij het altaar gebracht. Niet dat ik daar een boek voor nodig heb hoor, maar het is toch mooi als je iets kunt leren. Al is het maar van hoe andere dat doen: een relatie hebben. 

Tip bij ‘het zit dus zo’ boeken: kijk naar de literatuurlijst 

Aangezien ik jullie graag constructief wil uitleggen waarom ik dit boek niks vind, zal ik de belangrijkste dingen puntsgewijs op papier zetten.

  • Er wordt weinig verwezen naar andere literatuur. Als ik iets belangrijk vind wanneer ik een informatief boek lees, is het dat ik zie waar de schrijver zijn zaadje uit heeft kunnen planten. Een idee ontvouwt zich maar zelden zonder brainfood aka andermans goede ideeën. Hoe hebben de schrijvers zich laten inspireren? Liggen er belangrijke theorieën, therapieën of filosofische gedachtes aan ten grondslag? Of moet ik geloven dat het stel een goddelijk inzicht heeft gehad waardoor zij dit boek konden schrijven? Kortom: kijk naar de literatuurlijst. Als deze er niet is, dan zou ik persoonlijk al minder snel vijftien euro betalen om het boek aan te schaffen. 
  • De punten die zij als belangrijk veronderstellen, worden niet gefundeerd. Hiermee bedoel ik dat als er bijvoorbeeld staat: ‘je moet eerst van jezelf houden, voordat je van een ander kunt houden’, het wel fijn zou zijn als daar gefundeerde uitleg voor gegeven zou worden. Dit hoeft niet per se door brongebruik zoals hierboven genoemd, maar kan ook aan de hand van eigen ervaring (al minder valide maar okay, wel inzichtelijk) of door eigen onderzoek te doen.
  • #Tips waar je wel iets aan hebt: het boek Houd me vast van Sue Johnson. Johnson onderzocht honderden relaties, alvorens zij tot een inzicht kwam waar nu zelfs een veel gebruikte relatietherapie aan ten grondslag ligt. Een ander boek waar kennis en denkvoorbeelden gegeven worden is het boek Verslaafd aan Liefde van Jan Geurtz. Geurtz haalt regelmatig mede goeroe’s als Byron Katy, Boeddha en Sogyal Rinpoche aan, om zijn standpunt te verhelderen, maar kiest daarnaast ook voor handige en overzichtelijke modellen die inzicht kunnen bieden in deze theorieën. 

Super irritante zinnen uit 365 dagen succesvol in de liefde 

Nu ook nog even een kleine opsomming van zinnen waar ik helemaal kriegel van word: 

Je kunt het daadwerkelijk aan mensen zien als ze al een tijdje droogstaan. Ze worden er letterlijk een beetje grauwer van.

Oja, is dat zo? Enlighten me met jullie wetenschappelijke bewijs voor dit soort uitspraken. 

Wacht dus nergens op als je je relatie wilt verbeteren: begin tussen de lakens. Praten kan altijd nog. 

Nou opa en oma, jullie horen het. Als je een superrelatie wilt (waarvan ik dacht dat jullie die na 70 jaar wel hadden) dan moeten jullie eerst even tussen de lakens aan het werk.

Kijk eens om je heen. Alles wat je ziet, is een gevolg van de keuzes die jij hebt gemaakt. Sterker nog: je leven zoals het er nu uitziet, is een gevolg van alle keuzes die je hebt gemaakt en die je niet hebt gemaakt.

Ik kan na het lezen en herlezen van deze zin alleen maar met mijn hoofd schudden. Wat moet ik hier in godsnaam mee als lezer.

Bij een superrelatie staan alle gebieden in volle bloei. Er wordt geïnvesteerd in de relatie en de liefde is voelbaar. Regelmatig wordt er hartstochtelijk gesekst en er is veel oprechte aandacht voor elkaar.

Dat je het maar even weet: dit is dus de superrelatie. En wat ik nou zo mooi vind: dat dit is bedacht door twee mannen die allebei geen psychologische, filosofische of ander relevante wetenschappelijke achtergrond hebben. Hoe komen zij er dan bij dat dit dè superrelatie is?

De vrolijke noot: wat vind ik wel goed?

Mijn oom zegt altijd: bijna ieder zelfhulpboek, had een artikel kunnen zijn. Echter, willen wij natuurlijk allemaal liever auteur van een boek dan van een column zijn. Ik denk dat de twee schrijvers goed weten hoe ze een breed publiek kunnen aanspreken, hoe ze een boodschap als het vinden van de liefde kunnen verkopen en hoe ze mensen kunnen coachen om met zichzelf aan de slag te gaan. Bravo!

Wat ik dan ook goed aan dit boek vind, zijn de gemakkelijke oefeningen en denkstapjes die ertoe leiden dat je in ieder geval bezig bent met het nadenken over jezelf en je relatie. Een werkboek vorm kan dan ook naar mijn idee, wanneer de theorie duidelijk onderbouwt en erkent wordt door experts, wel degelijk een hulpmiddel zijn om constructief met een onderwerp als de liefdesrelatie aan de slag te gaan. Verder zitten er zeker ook hersenspinsels in waar ik wel vrolijk van word. Zoals de quote ‘verliefdheid begint vaak met het voor de gek houden van onszelf en eindigt vaak met het voor de gek houden van de ander.’

Maar heel eerlijk: ze hadden het naar mijn idee beter bij een wekelijkse column kunnen houden. Of inspirerende coaching sessies mijnpart. Een boek? Ik vind het zonde van mijn geld.

Opzoek naar een boek waar je wel iets aan hebt? Lees hier wat trainer/spreker Jasper Scholten over het ‘is dit alles’ gevoel te zeggen heeft en kom erachter waarom je zijn boek Het Millennial Mysterie moet aanschaffen.

 

About the author:
Has 132 Articles

2 COMMENTS
  1. Willemijn

    Bedankt voor de recensie. Maakt inzichtelijk waarom ik zoveel jeuk kreeg van het gratis eerste deel van dit boek.

    Zinnen als : ‘je moet eerst van jezelf houden, voordat je van een ander kunt houden’, heb ik al zo vaak gelezen. Maar het is volgens mij gewoon écht niet wáár.

    Het is precies andersom: anderen moeten van je houden, voordat je van jezelf kunt houden.
    Dat geldt in de eerste plaats voor jonge kinderen, als zij worden vernederd door hun opvoeders of leeftijdgenootjes, zullen ze levenslang problemen houden met zelfliefde. Ook op latere leeftijd geldt dit nog: als er nooit iemand in de buurt is die lief tegen je is, zul je steeds meer problemen krijgen om jezelf een aardig mens te vinden.

    Dit zinnetje suggereert dat je je geluk zelf in de hand hebt. En dat gaat erin als koek bij mensen. Je krijgt vanzelf een mooi leven, als je maar genoeg van jezelf houdt (wat dat dan ook moge betekenen).

    Niemand wil graag horen dat mensen ten diepste heel kwetsbaar zijn en afhankelijk van de mensen om hen heen. Van hoe die mensen hen behandelen. Dat iedereen de pech kan hebben van een slechte jeugd of een verkeerde partnerkeuze, wat desastreus kan zijn voor je gevoel van eigenwaarde. Dat het leven voor een groot deel een kansspel is. Niet voor 100%, want natuurlijk kunnen volwassen mensen keuzes maken die hen hopelijk meer geluk opleveren. Maar dat is allemaal veel moeilijker dan in zelfhulpboeken wordt gesuggereerd en mensen kunnen er levenslang over doen om iets meer vrede met zichzelf te krijgen.

    1. Catherina

      Ik ben het roerend met je eens! Dank voor je reactie. Aanrader: Houd me vast van Sue Johnson. Vond ik wel heel verhelderend:)

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES
ARCHIEF
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND MOPPIES
OURGROUND

Een blog met gekke, waardevolle verhalen uit het leven van zes vrouwen in Amsterdam.
Geef ons maar Amsterdam!

Ads

Back to Top